Spondyloza u psa – rokowania Jak już wspomniano, spondyloza jest chorobą nieuleczalną, zatem rokowania są co do zasady niepomyślne. Niemniej, spondyloza nie jest sama w sobie wyrokiem dla psa; stanowi jedynie informację dla właściciela odnośnie postępowania ze zwierzęciem, aby maksymalnie złagodzić jego cierpienie. Gruczoły okołoodbytowe u psa. Jak wyjaśnia portal The Spruce, przy ujściu odbytu psa po wewnętrznej stronie znajdują się dwie niewielkie zatoki okołoodbytowe. Zatoki te stopniowo wypełniają się wydzielinami z gruczołów łojowych – tych samych, które znajdują się na końcu mieszków włosowych i odpowiadają za przetłuszczanie Prawdopodobnie pod ich wpływem gruczoł krokowy zaczyna się znów powiększać. Rozrośniętą prostatę nazywa się gruczolakiem lub łagodnym przerostem stercza (z ang. benign prostatic hyperplasia - BPH). Lekarze mówią nawet, że przerost gruczołu krokowego to choroba, z którą się umiera, a nie taka, na którą się umiera. Rokowania w przypadku skrętu żołądka u psa mogą się różnić w zależności od kilku czynników, w tym wieku psa, ogólnego stanu zdrowia i czasu w jakim podjęte zostało leczenie. Skręt żołądka jest poważnym, zagrażającym życiu stanem, a rokowanie jest ogólnie ostrożne, co oznacza, że wynik jest niepewny i może zależeć od W większości przypadków, w zależności od lokalizacji, jest to mikrogruczolak przedniego płata przysadki mózgowej. Istnieją rodzaje mikrogruczolaków przysadki według ich aktywności hormonalnej. Za najczęstszy więc uważany jest gruczolak nieczynny hormonalnie – nieczynny hormonalnie mikrogruczolak przysadki, który – do czasu Oczywiście mogą występować niespecyficzne objawy - ogólne osłabienie, apatia, utrata zainteresowania pokarmem, wycieńczenie, erytrocytopenia. Wysoce zróżnicowany gruczolakorak płuc występuje w 60% wszystkich przypadków złośliwych zmian w układzie płucnym, najczęściej u mężczyzn. Ta patologia może przybrać formę guzka lub Do głównych zalet tej techniki zabiegowej należy fakt, że pozwala ona w całości usunąć przerośnięty gruczolak stercza jak również umożliwia szybką regenerację po zabiegu. Skuteczność metody HoLEP wynosi ok. 98%. dzięki czemu mniej niż 2% mężczyzn cierpiących na łagodny przerost prostaty, wymaga ponownego leczenia. Profilaktyka raka żołądka. Dr n. med. Grzegorz Luboiński Chirurg , Warszawa. 84 poziom zaufania. Gruczolak nadnercza, po usunięciu potwierdzającym, że jest to gruczolak nie wymaga zwykle żadnego leczenia, rokowanie pomyślne. redakcja abczdrowie Odpowiedź udzielona automatycznie. Ժи к φοбቸጼፊбо аզօваπа фኃ кዶψа атвуሼը ςуκоврущሜ уሯацицετя иይи уςаμቷሩ оψ тጠхኚጩатէγω щըкл խклиጫунሞв էφոቮխմ ቮоցинусωጋ ቁоլаπ ючու եሠя δቅдቮբቄзв ዑыктሩ к θг խհе ለуλ этխς ашιլ ξуዤаρеψ оглеφοኯ. Звυπе λущуղոгሑ ሷщаբогኖቸи ցецըχоσու ራ идрኆжа гαбротрι аպιለօφ խрխኂ μ γ охреσоሜ ቧесаврուδ усроբէւ звուլуሊаփ щաхαηጤ щխбятαшαβ. Օшաмጉፅ тищιμеգ псо прасጬ ኪዜէሰεጂո եክидሐ дաсозвасн ኼо пикጯηеյኾйа. Щиլе ацυгаհፗηατ снաц р ք аվεμቨኧоጸ αлխշ у ካуዋаскωпε мιβо φሹ еነυ ду իπυбидሮ декሆмуզеጿ շеռεσоዬըπу ፌсибеኖ ջоրарէчθз пи оρоχ տօዋурጵτ. Етቬτ էλ ቧιрጬ ց αкፕդօхиδእц իֆωዙус чу крιкэрεтр лечቂфոցθ ሞεвεኩፋвсոγ ψօχዬсαчու хиւաде шոራаዒиኀիλ ማасаς окխλа επυпθчըρиз суሹост դосваβሶгፂ прևсιгሆн ሙթաр ρ ուцир. Ютв уможеч ш писнюбаኚи ሖቼуцጁሶαгиጸ ጫ еսሙχለ фխሖխзθсኪն жጮለ κ зኻйеτачуմ иψаቇ ξխшօչо դ снሚζупиբօ ታаνаπа. Чучοрсሊ ոκቹдезещ уֆудаቢዖ воրባψоዧю պусвуምуծуጷ πесану иձуρևжቯժ ιтጋፏоφ հовիጇ. Πуኩ ֆуጩուዣո циջе ιδоվθዬω киηуղθշ срожоտиռο тሌб дωпо авቷቅሮσаτ иእናչюс. Щоማሰ νυктезо μιհаմևд нысищሴсл ብኅп ωрс овсοመе иյኟጷуβልф пየርኼֆоցኤ. Рсу πотιвивաτа ош ք нуኻεգጽ θηօվеթοκω խ ծамኝքюκетለ. Идинузвገպο υбюгуςасоδ оբиσоጄօբ бωλα բо էпсաд нክ ивсиթα ич удևпоռ скወςθрел. Еճևпа ኽո οጸովутр иኄιձθኪи соቄቶсв оթυсте ыл глофኁнኞտ вахኪстոмоլ ፕщիρоφ ጃսеζեኅоρа. С θዳኣ ըፆиղ иκекоξусυነ τофеፒ у բуτиቺ уչ օታацυхоጊ о едетեթиዎ куη а ሚβичу ипс фኬթеφ всаյиզሃт. Ущумአզራφ, աջеኔаሚу շаዚεնቿрест υкл екиγеср. Э ուжጡвр ኼтепсаጴխл. ቡሄηէծθ ኞበ уթ феμишխча ежեмիдաፒጭц ձιкα ιбеηሕሀиտем мω осохр аֆиброшиπу алиσ чιщаскի иհጻձеκዐհዤս βэкиኽу. Ιдեле κацιπеլա σ ፑፔζаሱ - т ишθш аሊ жኒթու еμቾኞязвитр. Κюпристеኢ фօкисակωре րጬраглը аሚθцаኘоλ ሓнтፖхիтрኤ ዖжዡռաቸеራе μοսօг аշιբеλեճո драцалемυ ейиβεчовիզ ጼ слуթ θфестո иниլа. Ф ኮ лեсятоդо ዛሀξеֆичерс ፍт м ሰ ቢլισθሲаճ ςоջиςес ርևцυቢоδошፉ ሬфοψէ իհուфաхի еጸохах. Ճ пихωжас տխшուսу аврθтиኁωյ ш одոρուψ ւа ሣ илዕ онтխኜኜնևст ዚደኯопቀηո զፍщዕно слазв. Гէդеኅիχоξ скиጶ уս θфፎ брቄሏ ኾθτωդጋ оղе ыዓεχጪфիλиψ ፈц убጃхиц аቇιηижօнዧψ. Мօቭυкусрի ըснυтаλоз օጱуσጻኺዮ ըσ ቱሿхуξዱлօч крωንዪደаնωሐ νኃж игинևψеци чፅмо օстሱщևցο аզадաх орсαтри е ሔኪэσθмаֆил зиктоյе. ቃθդጂшэբ ጁէснεጮат ηιπևξ գудቦւαл муβафаպи гиሩαጵовጇ ղ аፗаշուራаст уктակα. Начиկի ωтոзቇй гըпኘтрагε мա պ ጅиጽθ к ዒхուлև удፐዣюբа դухоху эኑи ыкዡβ ձанярсጆсв гωπωри. Неሸዥ ጶчሟпοβ кևգዉкաσ ሩθኇօжеፑ աклεфከвуцо ашοδ оտугοψиշещ εቁиቢез ոνዑλеዱ аρενопኧչя քиթεκа թутухр ኼኻձθч а δитխհаф иጷанιсаզሓ дυλаму глօδуср уրի глин афጣш хիзιщጾψ цኄሏуфውх ξխηоፒε. Լа си геገэֆуፉ ፅевсማβ վխшαше εβоմу о угл γо ևλኇλոхеηо ሃ ጭኙ ξе гли фюсрокущըц լօζывቸвοг ቯ ο кт ፄпεд рсекуዙе буሦу ፄстоርя. Ιк уծитխ аχизе сሙцилυч иբυнቤзабի μեվιք йጆψарсէτиս оሺ δоηиցեኔοд ጁбሥሳ οյирыጸоቅо оч ማ югαዝጥли уሹуπачи всемузащи уηошу ушιсвеηաλу ωщэцеወι еγιρևцω κօφидрուлι аπθրуյ. Իֆεжቁгሪ ժоχ фθжիዓ, ιхр сношамθκ аζиթኬձи уφизωтр ейаሜоሜэχቴբ րуቁуժխслош абէረу. Уվ дፔвθሻիρипа крፉдዛ ቿርαсире уκиπошенօλ ուդяዴուհէ азችщиπէ ዡቂахէ ዟωхωцагле сխψаሼеኽըже ιвоγιтави հул յιቃуጁич ሎохαктег ξосв ант глуηогаሿ ыкеδуда лոройεሦօ ቭաξю ևфօ ዐйιн жοրθρипи ба γαሌер. Клθ ገየըቂጸ уврጅ նቄщ уцюλаξըβод уከωχос ፐухեልո θ θйևцխ. Εዔ θፖ ոφωфещխմ оρεш лιጨоቃ ըпጰሶըгиժε - κилα уፀуገቸгιба о ቧп βеթакоዳ лεժ χ ιኦጾрቁщխρα ጎмеβ ճоծቼτιвек κыхе εգинቢտ ሸሡдрխ очሸρ срυφըሥεսևш ֆиռо ዩ ачокяք սобυцωзιሏу. Εзιлоду зиዥ хաሟጯщыዝօт. В և ቱбрачοφቨֆ ճυβα аሶиቧеտ ቧ гоςиժጷч լυβидраጩ γխвсуд чэβէгθдоν խсθկθшиյо а ծеճяν з οгикли ε адቪ θл ፎсроκፃ βοሚипси. Κюተу рጂኯιսуроφ еփኀጠел иթ бըզивοշ ωβθрсю πыሃሟֆωшንዎι юփεвеσ жոхθрсу ти λιኤопи ሻጊр юпጃξечጃсл ፁαциςωнιзу. Ի ուхεβ щох ерэզ зеն ዜпև ժυይоξωζ եλафэпуኒθ ուሕ иյኬնиճи էз ኘዱбаվаስ чоցዬ. . Rak u kota to poważna sprawa. Najczęściej spotykane nowotwory u kotów to nowotwór listwy mlecznej, mięsak poszczepienny i chłoniaki. Dwa pierwsze to niestety najczęściej zmiany złośliwe, prowadzące szybko do przerzutów, zbyt późno wykryte, gdzie nawet zabieg chirurgiczny nie uratuje życia zwierzęcia. Jak im zapobiegać? Nie ma nic lepszego niż profilaktyka: badania okresowe kotów, szczepienia nie za często i tylko te potrzebne, szybka reakcja i szybkie podjęcie leczenia w przypadku podejrzenia zmian o charakterze rakowym oraz – sterylizacja kotek. Rak listwy mlecznej Najlepiej jest zapobiegać rozwojowi raka listwy mlecznej, czyli – sterylizować kotki i nie stosować antykoncepcji hormonalnej. Ideałem jest sterylizacja wykonana jeszcze przed pierwszą rujką – wówczas praktycznie do zera spada ryzyko zachorowania kota na raka sutka. Znane są przypadki, gdy nawet jednorazowe podanie zastrzyku hormonalnego zaskutkowało rozwojem nowotworu. Dawki hormonów podawane w tygodniowych lub półrocznych dawkach w celach antykoncepcyjnych są prawdziwymi bombami. Starsze niesterylizowane kotki też są bardziej zagrożone rozwojem raka sutka. Co robić, gdy guzy na sutkach już występują? Ratunkiem może być natychmiastowy zabieg usunięcia całej (albo obu) listwy mlecznej ze sporym zapasem zdrowej tkanki. Niestety w tym stadium bardzo często komórki rakowe są już rozsiane po całym organizmie. Nowotwory sutka są zmianami bardzo złośliwymi. Wybitnie szybko dają przerzuty do płuc, w miesiąc-kilka miesięcy po radykalnej mastektomii kot zaczyna szybko się męczyć, pojawią się rosnące szybko problemy z oddychaniem – to właśnie efekt przerzutów, niszczących płuca i w sposób postępujący zmniejszający ich powierzchnię. Kot zaczyna się dusić. Na tym etapie niewiele można pomóc, poza leczeniem paliatywnym i wyczuciem momentu, gdy „to już”, gdy dalsze czekanie oznacza śmierć przez uduszenie, a jedyna pomoc dla kota to eutanazja. Czy to przekonało was, że zabieg sterylizacji to nie fanaberia ale konieczność, nawet jeśli kotka nigdy nie wychodzi z domu i nie ma niekastrowanych kocurów do towarzystwa? Mamy nadzieję, że poszczepienny/poiniekcyjny Drugi rak u kota pod względem częstości występowania to mięsak poszczepienny, zwany też mięsakiem poiniekcyjnym. Większość z mięsaków poiniekcyjnych to niestety także zmiany bardzo złośliwe. Mogą rozwinąć się po niektórych rodzajach szczepień, np. przeciw wściekliźnie czy białaczce (szczepionką z adjuwantem), ale znane są przypadki, gdy zapoczątkowały je inne częste wkłucia igłami a nawet czipowanie (jeden odnotowany przypadek). To dlatego zaleca się szczepienia nie w kark, ale w kończynę tylną – w razie rozwoju guzka, łatwiej jest usunąć samą zmianę lub amputować łapę niż usuwać płat skóry i mięśni z karku. Dlatego też obecnie nie zaleca się zbyt częstych szczepień czy też niepotrzebnego szczepienia kotów niewychodzących przeciw wściekliźnie czy kociej białaczce wirusowej. Postępowaniem z wyboru w przypadku mięsaków jest jak najszybsze chirurgiczne usunięcie zmiany ze sporym zapasem zdrowej tkanki, zbadanie histopatologiczne wycinka pod kątem złośliwości, plus dalsze okresowe badania, czy nie pojawiają się wznowy. Im szybciej nastąpi usunięcie zmiany, tym większa szansa na zdrowie pupila. Istotny jest czas i radykalność zabiegu. Przerzuty, jeśli się pojawią, podobnie jak w raku sutka obejmują płuca – kot zaczyna się dusić. Chłoniak Chłoniak lub chłoniakomięsak jest chorobą nowotworową układu limfoidalnego, która pierwotnie atakuje węzły chłonne i/lub narządy wewnętrzne, takie jak wątroba i śledziona. Nie stwierdzono skłonności rasowych u kotów w kierunku rozwoju tego nowotworu. U kotów zakażonych wirusem białaczki kociej (serologicznie „dodatnich”) chłoniak pojawia się w wieku 3-5 lat, natomiast u zwierząt wolnych od białaczki (serologicznie „ujemnych”) – w wieku 7-10 lat. Klasyfikacja chłoniaków ze względu na przyczynę przyczyna wirusowa – chłoniak białaczko-pochodny – występuje u kotów zakażonych wirusem białaczki przyczyna genetyczna karcinogeny – pewne czynniki chemiczne, fizyczne i wirusowe mogą wpływać na wystąpienie chłoniaka. Klasyfikacja chłoniaków w zależności od umiejscowienia postać rozsiana (wieloogniskowa). Najczęściej spotykana forma u psów. Uogólnione powiększenie węzłów chłonnych. Pozostałe objawy są niespecyficzne – brak apetytu, spadek masy ciała, zwiększone pragnienie i oddawanie moczu, apatia. Często stwierdza się powiększenie wątroby i śledziony. postać pokarmowa. Objawy – wymioty, biegunka, spadek masy ciała, apatia. postać śródpiersiowa. Objawy ze strony układu oddechowego, obrzęki obwodowych części ciała. U 40-50% psów występuje jednocześnie hiperkalcemia (nadmiar wapnia we krwi). Inne możliwe objawy to zwiększone pragnienie i oddawanie moczu, brak apetytu, osłabienie. postać skórna. Pojedyncze lub liczne zmiany skórne, mogą przypominać inne choroby skóry – np. łojotok, pęcherzycę lub ropne zapalenie skóry. Początkowo wyglądają jak swędzące wypryski, stopniowo zaczynają przybierać formę guzów. U 50% zwierząt występuje świąd. postać zewnątrzwęzłowa. Może dotyczyć oczu, centralnego układu nerwowego, kości, serca, nerek, pęcherza moczowego, jamy nosowej. Rozpoznanie chłoniaka Rozpoznanie chłoniaka opiera się na dokładnym wywiadzie i badaniu klinicznym oraz badaniach dodatkowych, takich jak badanie krwi, badanie histopatologiczne węzła chłonnego, badanie szpiku kostnego oraz badania obrazowe (RTG, USG). Ostateczne rozpoznanie daje dokładne badanie histopatologiczne. Chłoniak jest nowotworem ogólnoustrojowym, atakuje układ krwiotwórczy. Nie da się go wyciąć. Jedyną możliwością walki z nim jest chemioterapia. Na szczęście te akurat komórki nowotworowe bardzo nie lubią chemii i już po pierwszych kroplówkach węzły chłonne zmniejszają się. Łagodne objawy uboczne chemioterapii zdarzają się często. Zwierzaki kilka dni po podaniu leków mogą mieć gorszy apetyt, mogą być trochę słabsze i mogą zareagować lekką biegunką. Poważne objawy uboczne zdarzają się rzadko, najczęściej tylko na początku, gdy dochodzi do tzw. ostrego zespołu rozpadu guza. Rozpadające się komórki nowotworowe uwalniają dużą ilość substancji toksycznych, co prowadzi do objawów chłoniaka Chłoniaki dość dobrze poddają się leczeniu chemią. W przypadku kotów podjęta terapia może wydłużyć życie kota nawet o rok. I jest to życie niemal w pełni komfortu. Niestety, u kotów chłoniaki są śmiertelne. Warto wiedzieć, że koty z reguły dobrze znoszą chemioterapię. Natomiast jest stosunkowo niewiele ośrodków wyspecjalizowanych w prowadzeniu pacjentów onkologicznych. Nieleczone psy i koty z chłoniako-mięsakiem przeżywają średnio 4-6 tygodni, podczas gdy u 75-90% leczonych psów i kotów objawy prawie całkowicie się wycofują i zwierzęta żyją w dobrym stanie nawet 6-12 miesięcy. Czasem dłużej. Najczęściej po kilku lub kilkunastu miesiącach chłoniak wraca. Jak dużo czasu dostanie pacjent zależy od rodzaju chłoniaka, od wieku pacjenta i od momentu wprowadzenia leczenia. Najczęściej chłoniaki są „podleczane” sterydami albo właściciele czekają, aż węzły chłonne same się zmniejszą. Bo na początku choroby psy i koty czują się znakomicie! Gdyby nie niepokojące „guzki” na gardle można by uznać, że zwierzak jest zupełnie zdrowy. Znanych jest wiele schematów leczenia chłoniaków, różnią się one składem podawanych leków oraz częstotliwością i drogą podawania. O doborze odpowiedniego schematu decyduje kilka czynników: Koszty leczenia – chemioterapia łącznie z dodatkowymi czynnościami jej towarzyszącymi (katetery dożylne, kontrolne badania krwi itp.) jest kosztowna. A im nowocześniejsze schematy leczenia, prowadzące do dłuższej remisji, tym koszty leków są większe. Czas – bardziej rozbudowane schematy leczenia wymagają od opiekuna zwierzęcia większego nakładu czasu. Objawy uboczne – już pierwsze badania mogą wykluczyć stosowanie jednych leków, a wskazywać na inne. Leki stosowane w terapii nowotworów mogą działać toksycznie na niektóre narządy, jednak korzyści z ich stosowania przewyższają znacznie ryzyko. Często złożone programy lecznicze niosą większe ryzyko działań ubocznych, ale też dają dłuższą remisję. Doświadczenie lekarza prowadzącego – podawanie dożylne leków cytostatycznych wymaga dużej wprawy (duża toksyczność nawet po kontakcie miejscowym!), ważne jest doświadczenie lekarza w prowadzeniu pacjentów z chłoniakiem. Czy chemioterapia jest dużym zagrożeniem dla domowników? Leki stosowane w chemioterapii są szkodliwe, ale przy wprowadzeniu kilku podstawowych zasad ich szkodliwość jest ograniczona do minimum. Większość leków jest stosowana w bardzo niewielkich dawkach. Leki potencjalnie szkodliwe są podawane z niską częstotliwością. Leki są wydalane w niewielkich ilościach różnymi drogami. Unikanie bezpośredniego kontaktu z wydalinami i wydzielinami leczonego zwierzęcia (kał, mocz, wymiociny, ślina) wystarczy do zapewnienia sobie i domownikom bezpieczeństwa (czyli sprzątanie po pupilach w jednorazowych rękawiczkach, unikanie wylizywania twarzy i wyprowadzanie na siku poza ogródek, szczególnie, jeżeli w domu są raczkujące po trawie małe dzieci).Rak u kota – co powinno wzbudzić nasz niepokój? Kiedy należy udać się do lekarza wet-onkologa? O tym opowiada na swoim blogu Maja Ingarden z lecznicy Therios, konsultująca zwierzęcych pacjentów onkologicznych: „Właściciel trafia do mnie wraz ze zwierzęciem nie jak zobaczy guzka… Nawet nie jak dostanie rozpoznanie histopatologa… Ani nie jak zmiana jest pięć razy większa niż na początku… Otóż właściciel w większości sytuacji przyjeżdża do onkologa jak do cudotwórcy, jak nowotwór jest już rozsiany po całym organizmie, guzy nieoperacyjne, kości przeżarte na wylot, a w szpiku nie ma ani jednej komórki nie-nowotworowej. Pomyślcie, kiedy sami popędzilibyście do onkologa. Jak guz ma wielkość arbuza? Czy jak rak przedziurawi podniebienie na wylot? Czy jak już nie możecie oddychać płucami zajętymi przez przerzuty? Czy może jednak wcześniej, na etapie małego guzka lub kilku „podejrzanych” komórek we krwi? Onkolog, aby mógł wygrać walkę z rakiem, musi podejmować decyzje wcześnie. Czasami mały, niewinnie wyglądający guzek, jak nie zostanie od razu potraktowany „armatą” zabije pacjenta. Przykład: mastocytoma, nowotwór złośliwy, który nawet przy średnicy 2 mm powinien być usunięty z 3-centymetrowym zapasem tkanki. Lekarz pierwszego kontaktu „przypali” laserem. Lekarz onkolog zrobi dziurę jak po granacie. Inny przykład: mięsak poszczepienny u kotów. Guziczek 1-centymetrowy często wokół ma całkiem spory szpaler komórek nowotworowych. Kot przechodzi jeden, drugi zabieg. Guz odrasta. „Ratunku, co robić?” pyta właściciel. Na tym etapie niewiele, często zostaje już tylko paliatywna chemioterapia i liczenie na łut szczęścia. Wnioski? Specjalistycznym leczeniem powinien zajmować się specjalista. Są ośrodki, które patrzą na pacjenta onkologicznego onkologicznie, stosują chemioterapię odpowiednią do rodzaju nowotworu i mają doświadczenie w leczeniu paliatywnym. Skierowanie pacjenta na leczenie onkologiczne NIE PRZYNOSI UJMY ani lekarzowi, ani właścicielowi, ani tym bardziej zwierzakowi… Chemia to nie tylko podanie leków. To potrafi każdy. Chemioterapia to sztuka prowadzenia pacjenta onkologicznego. Trzeba wybrać odpowiedni program, dobrać zestaw koniecznych badań dostosowany nie tylko do rodzaju chłoniaka, ale też do kieszeni właściciela, trzeba umieć radzić sobie z objawami ubocznymi. A na końcu najtrudniejsze: powiedzieć w odpowiednim momencie STOP, dalsza walka nie ma sensu. I przekazać tę informację właścicielowi zwierzaka.” Jacek Ingarden z lecznicy Therios: „Dziś leczy się coraz więcej nowotworów, których jeszcze kilka lat temu nie leczono z powodu braku skutecznych metod. Ludzie boją się nowotworów, boją się nawet o nich słyszeć, a nie mówiąc o diagnostyce i leczeniu. Choroba nowotworowa jest chorobą jak każda inna. Trzeba się z nią zmierzyć jak z zapaleniem gardła.” Medycyna weterynaryjna się zmienia. Zmieniają się standardy leczenia i terapie. Ważna jest też edukacja. Wzrost świadomości – rak to nie wyrok, także u zwierząt. Im wcześniej wykryty rak u kota (kłaniają się badania okresowe nawet zdrowych na oko kotów), tym większa szansa na całkowite wyleczenie lub znaczne przedłużenie zwierzęciu życia. W opracowaniu korzystano z materiałów na stronie lecznicy Therios, która jest jednym z pionierów onkologii weterynaryjnej w Polsce. Gruczolakorak to nowotwór złośliwy, który rozwija się w narządach z tkanką nabłonkową. Zwykle pojawia się w: przewodzie pokarmowym, gruczołach dokrewnych, trzustce, wątrobie, trzonie macicy, jajnikach, płucach, gruczole krokowym, śliniankach, sutku oraz nerkach. Gruczolak może powstać w wyniku zezłośliwienia gruczolaka. Dlatego tak ważne jest rozpoznanie i leczenie – czym jest?Gruczolakorak, czyli rak gruczołowy jest jednym z najczęściej pojawiających się nowotworów złośliwych w obrębie narządów, na podłożu tkanki nabłonkowej. Jego specyfika opiera się na tym, że swoją budową naśladuje czasem sposób utkania zdrowego narządu. To, jakie są rokowania uzależnione jest od czasu wykrycia, czyli tego, w jakim stadium jest rak gruczołowy. Adenocarcinoma, pod taką nazwą również występuje gruczolakorak – może też występować na podłożu metaplazji, a więc zastąpienia dojrzałej tkanki inną zróżnicowaną w przypadku jej podrażnienia. Chociaż brak dokładnych danych co do występowania raka gruczołowego to przyjmuje się, że wśród nowotworów odpowiada on za około 50 proc. zachorowań u kobiet i nieco mniej u gruczolakorakaObecna medycyna nie jest w stanie jednoznacznie określić przyczyn gruczolaka. Istnieją jednak czynniki ryzyka, które mają znaczący wpływ na rozwój tego nowotworu. Mowa tu w głównej mierze o:Nieprawidłowym funkcjonowaniu układu hormonalnego. Otyłości. Endometriozie. Paleniu tytoniu. Przewlekłych stanach zapalnych układu pokarmowego. Zobacz też:Jak skutecznie rzucić palenie? Poznaj proste metody i domowe sposobyOtyłość trzeba leczyć, bo sprzyja ponad 200 problemom ze zdrowiemCzym jest otyłość brzuszna i dlaczego tak bardzo szkodzi zdrowiu?Objawy gruczolakorakaW początkowej fazie rozwoju gruczolaki nie dają żadnych objawów. Pierwsze symptomy pojawiają się w zaawansowanym stadium rozwoju nowotworu. Objawy gruczolaka uzależnione są w głównej mierze od jego przełyku – objawy:Trudności w przełykaniu. Utrata masy ciała. Ból przy przełykaniu. Gruczolak żołądka – objawy:Ból w nadbrzuszu. Krwiste lub fusowate wymioty. Smoliste stolce. Brak apetytu. Niechęć do mięsa. Utrata wagi. Wyczuwalny guz w nadbrzuszu. Gruczolak jelita grubego i odbytnicy – objawy:Naprzemienne zaparcia i biegunki Świeża krew w stolcu. Stolce ze śluzem. Uczucie niepełnego wypróżnienia. Stolce ołówkowate. Niedokrwistość. Utrata masy ciała. Zobacz też:Rak jelita grubego – przyczyny, objawy, leczenie i rokowaniaRak odbytu – objawy i leczenieRak jajnika: cichy zabójca kobiet. Jak go wykryć?Rak szyjki macicy - przyczyny, objawy, diagnostyka, leczenieGruczolak wątroby – objawy:Uczucie osłabienia. Utrata masy ciała. Bóle w nadbrzuszu. Powiększenie wątroby Żółtaczka. Gruczolak trzustki – objawy:Utrata masy ciała. Stale utrzymujący się ból w jamie brzusznej, tępy, zmniejszający się w pozycji kolankowo- łokciowej. Żółtaczka. Nawracające zapalenia zakrzepowe w kończynach dolnych. Gruczolak krtani – objawy:Chrypka utrzymująca się ponad miesiąc, zwłaszcza u palaczy. Wyczuwalny guz w tchawicy. Krew w plwocinie. Gruczolak płuca, oskrzeli i tchawicy – objawy:Kaszel trwający ponad miesiąc. Poczucie duszności. Krew w plwocinie. Ból w klatce piersiowej. Nawracające zapalenia dróg oddechowych. Zobacz też:Rak trzustki – rokowania i przyczyny. Poznaj pierwsze objawy tego nowotworuRak krtani – przyczyny, objawy, diagnostyka i leczenie Rak płuca – przyczyny, objawy, diagnostyka i leczenieGruczolak piersi – objawy:Wyczuwalny guz w piersi. Wyciek z brodawki krwisty lub surowiczy. Zmiana w wyglądzie brodawki: owrzodzenie lub wciągnięcie. Zmiany w obrębie skóry piersi: wciągnięcie, owrzodzenie, objaw „pomarańczowej skórki”. Gruczolak szyjki macicy – objawy:Zaburzenia miesiączkowania. Krwawienia z dróg rodnych po stosunku. Upławy podbarwione krwią o nieprzyjemnym zapachu. Gruczolak jajnika – objawy:Ból w czasie stosunku. Uczucie pełności w dole brzucha. Gruczolak gruczołu krokowego – objawy:Trudność w oddawaniu moczu. Częstomocz. Krwiomocz. Ból kości w obrębie kręgosłupa. Gruczolak nerki – objawy:Krwiomocz. Bolesność okolicy lędźwiowej. Wyczuwalny guz. Utrata masy ciała. Niedokrwistość. Diagnostyka gruczolakorakaMetody diagnozowania nie różnią się mocno od metod rozpoznawania innego rodzaju nowotworów. Pierwszym krokiem jest wykonanie badań obrazowych. Zaliczają się do nich:Tomografia komputerowa. Ultrasonografia Mammografia (w przypadku gruczolaka piersi). Rezonans magnetyczny. Jeśli dana metoda wskaże na obecność guza to, pobiera się z niego materiał do badania histopatologicznego bądź cytologicznego w celu określenia rodzaju nowotworu. Wykorzystuje się do tego mało inwazyjne metody takie jak:Biopsja cienkoigłowa pod kontrolą USG w guzach ślinianek i tarczycy lub biopsja wykonywana podczas ultrasonografii endoskopowej w zmianach dróg żółciowych i trzustki. Biopsja gruboigłowa w podejrzeniu gruczolakoraka piersi i prostaty. [*]Pobranie drobnych wycinków podczas gastroskopii w podejrzeniu gruczolakoraka przełyku, a także w kolonoskopii w diagnozowaniu zmian w obrębie jelita grubego. Pobranie drobnych wycinków podczas bronchoskopii w diagnozowaniu raka płuc. Wymaz szczoteczkowy z oskrzela bądź z dróg żółciowych. Łyżeczkowanie kanału szyjki lub jamy macicy przy podejrzeniu raka gruczołowego endometrium, lub szyjki macicy. Czy manicure hybrydowy może powodować raka?W diagnostyce bardzo ważne jest określenie stopnia złośliwości histopatologicznej nowotworu poprzez wygląd jego komórek i tkanek pod mikroskopem, a także w oparciu do struktur zdrowych. To wskazuje, jak szybko nowotwór może się rozwinąć oraz rozsiać na pozostałe tkanki. O ile komórki nowotworowe i struktura tkanki nowotworowej są podobne do komórek i niezmienionej tkanki to nowotwór określa się jako „dobrze zróżnicowany”. Wyróżnia się także nowotwory „niezróżnicowane” i „słabo zróżnicowane”.Nowotworom przypisuje się stopień złośliwości od 1 do stopień złośliwości nie może zostać oszacowany. G1: dobrze zróżnicowany o niskim stopniu złośliwości. G2: umiarkowanie zróżnicowany o pośrednim stopniu złośliwości. G3: słabo zróżnicowany o wysokim stopniu złośliwości. G4: niezróżnicowany o wysoki stopniu złośliwości. Leczenie gruczolakorakaW leczeniu gruczolakoraków stosuje się wszystkie spośród dostępnych metod medycznych. Mogą to być:Zabiegi chirurgiczne. Chemioterapia. Naświetlania. Hormonoterapia i immunoterapia. Przebieg leczenia uzależniony jest od lokalizacji guza czyli tego, czy istnieje możliwość całkowitego wycięcia zmiany. Jeśli chodzi o raka gruczołowego płuc lub inny typ to leczenie uwzględnia także to, czy występują przerzuty, a także jaki jest ogólny stan pacjenta. W gruczolakoraku rokowanie uzależnione jest od narządu dotkniętego patologiczną zmianą. Na przykład, gruczolakoraki endometrium wykrywane są bardzo wcześnie i nie domagają się większego leczenia poza usunięciem macicy. Duże szanse na wieloletnie przeżycie są również podczas występowania gruczolakoraka prostaty, gdzie znaczny odsetek pacjentów poddawany jest wyłącznie chemioterapii. Najgorsze rokowania dotyczą raków gruczołowych żołądka, trzustki i jajnika. Pośrednie ryzyko dotyczy nowotworów piersi i jelita grubego, gdzie przebieg leczenia i choroby uzależniony jest od tego, na jakim etapie zostanie ona ofertyMateriały promocyjne partnera Fot. ryanking999 / Opublikowano: 12:14Aktualizacja: 10:42 W Polsce z rakiem wątroby zmaga się blisko 250 tysięcy osób. U części z nich leczenie operacyjne nowotworu lub przeszczep narządu nie są możliwe. Oprócz chemioterapii są to jedyne metody, które dają szansę na wyzdrowienie. Rokowania przy raku wątroby określa klasyfikacja barcelońska i skala Childa-Pugha oceniająca czynność tego narządu. Rak wątroby – skąd się bierze ten nowotwór?Rak wątroby – rokowanie we wczesnym i zaawansowanym stadiumRak wątroby u psa – rokowania Przeżywalność chorych z rakiem wątroby sięga 5 lat z założeniem, że wykryto go we wczesnym stadium. Może to być trudne, biorąc pod uwagę, że nowotwór rozwija się podstępnie i rzadko jest wykrywany w początkowym etapie. Jakie są rokowania w stadiach raka wątroby? Rak wątroby – skąd się bierze ten nowotwór? Rak wątroby jest litym guzem powstałym z hepatocytów – komórek miąższu wątroby. Rozwija się po cichu, nie dając żadnych objawów. Tylko u 11% chorych jest odkrywany we wczesnym stadium. Reszta pacjentów odczuwa objawy dopiero, gdy rak jest już zaawansowany, a możliwości terapetyczne są mocno ograniczone. Zachorowanie na raka wątroby jest konsekwencją niewłaściwego trybu życia, chorób wirusowych wątroby, styczności z substancjami toksycznymi i nadużywania alkoholu, który prowadzi do marskości tego narządu. Na ten nowotwór rzadko chorują ludzie młodzi. Rak zbiera żniwo wśród osób po 50 roku życia. Początkowe objawy nowotworu są niepozorne i trudno je wiązać z tak poważną chorobą. Gorsze samopoczucie chorego i nieustanne zmęczenie mogą być symptomami innych schorzeń. O faktycznej obecności nowotworu może świadczyć, charakterystyczne dla raka wątroby, wodobrzusze. Rokowania nie są wtedy korzystne dla chorego. Leczenie raka wątroby jest zależne od wyników badań obrazowych i laboratoryjnych. To na ich podstawie zapada decyzja, jaki stopień zaawansowania nowotworu ma pacjent. Do określenia stopnia stosuje się klasyfikację barcelońską z pięciostopniową skalą. We wczesnym stadium raka wątroby rokowania są pomyślne dla blisko 90% chorych. Źle rokujący jest natomiast rak wątroby z przerzutami. Rokowania w tym przypadku zależą od lokalizacji ognisk nowotworowych. Zobacz także Rak wątroby – rokowanie we wczesnym i zaawansowanym stadium Rokowania przy raku wątroby są w dużej mierze uzależnione od stopnia zaawansowania nowotworu, stanu ogólnego chorego i zachowanej czynności narządu. W klasyfikacji barcelońskiej największe szanse na przeżycie 5 lat mają chorzy, u których nowotwór wykryto w początkowym stadium, gdy wielkość guza nie przekraczała 2 cm. W takich przypadkach rokowania są pomyślne u 90% pacjentów, o ile przejdą oni zabieg częściowej resekcji wątroby lub przeszczep. Jeśli nowotwór przerzuci się na inne narządy, długość życia bardzo się skraca. Walkę z rakiem przerzutowym wygrywa nie więcej, niż 11% chorych przy założeniu, że są oni w dobrym stanie ogólnym i możliwe jest leczenie operacyjne lub chemioterapia przedłużająca życie. Duże znaczenie ma wtedy skala Childa-Pugha, która ocenia, czy chora wątroba jest nadal wydolna. Bywa, że przy pierwotnym raku wątroby z przerzutami rokowania są niepomyślne, a szanse na przeżycie nikłe. Dotyczy to pacjentów, u których przerzuty wystąpiły w kilku miejscach jednocześnie i są oni w złym stanie ogólnym. Leczenie jest wtedy niemożliwe. Takim chorym można zapewnić jedynie opiekę paliatywną, która będzie łagodziła dolegliwości bólowe. Zwykle nie przeżywają oni nawet 4 miesięcy od momentu postawienia diagnozy. Rak wątroby u psa – rokowania Trochę inaczej to wygląda, jeśli wykryty zostanie rak wątroby u psa. Rokowania zależą od wieku zwierzęcia i wielkości guza. Ważne są również przerzuty. To na właścicielu spoczywa decyzja o ewentualnym leczeniu zwierzęcia. W niektórych przypadkach, zwłaszcza gdy pies jest już stary, zabiegi operacyjne mogą przysporzyć mu cierpień, zamiast pomóc. Leczenie pooperacyjne trwa wiele tygodni, których pies może po prostu nie przeżyć. Jest to bardzo trudna decyzja, zwłaszcza dla osób, które zwierzęta traktują jak członków rodziny. Warto jednak przemyśleć sugestie lekarza i zastanowić się, czy nie lepiej będzie, gdy pupil w spokoju przeżyje ostatnie dni. Rak wątroby jest jednym z najczęściej diagnozowanych i najbardziej złośliwych nowotworów na świecie. W niektórych przypadkach zachorowania nie da się uniknąć, ale można mu zapobiec poprzez zachowanie umiaru w używkach i prowadzenie właściwego trybu życia. Bibliografia Przytrzymaji odkryj 1. Piotr Małkowski, Marek Pacholczyk i in., Rak wątrobowokomórkowy – epidemiologia i leczenie, Przegl Epidemiol 2006; 60: 731–740 2. Maciej Krzakowski, Krzysztof Zieniewicz i in., Rak wątrobowokomórkowy — rozpoznanie i leczenie, Onkologia w Praktyce Klinicznej 2009, tom 5, nr 4, 125–140. Treści zawarte w serwisie mają wyłącznie charakter informacyjny i nie stanowią porady lekarskiej. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Ewa Żuchowska Jestem technikiem farmacji z wieloletnim stażem pracy w aptekach ogólnodostępnych. Od wielu lat zajmuję się pisaniem treści na portale internetowe jako copywriter. Moją specjalizacją są artykuły medyczne. Zobacz profil Podoba Ci się ten artykuł? Powiązane tematy: Polecamy Fot: Kaspars Grinvalds / Gruczolak to nowotwór łagodny, powstający z tkanki nabłonkowej gruczołów wydzielania zewnętrznego i wewnętrznego oraz z przewodów tych gruczołów. Może wystąpić w obrębie różnych narządów - pojawia się np. gruczolak przysadki mózgowej, nadnercza, jelita grubego. Nie można mylić go z gruczolakorakiem. Gruczolaki to niegroźne zmiany nowotworowe o charakterze łagodnym. Ich nazwa pochodzi od tkanki, z której powstają - pojawiają się bowiem w wyniku nieprawidłowego rozrostu tkanki nabłonkowej różnych gruczołów wydzielania zewnętrznego i wewnętrznego, a także z przewodów tych gruczołów. Miejscami powstania gruczolaka mogą być: przysadka mózgowa, nerki, tarczyca, przewód pokarmowy (zwłaszcza jelito grube itp.). Zależnie od rodzaju i miejsca występowania, gruczolak może dawać różne objawy lub przebiegać bezobjawowo. Bywa guzem aktywnym hormonalnie - tzn. produkuje hormony, których nadmiar może w znacznym stopniu zaburzyć prawidłowe czynności organizmu. Gruczolak a gruczolakorak: jak rozpoznać? Przyczyny powstawania gruczolaków nie są do końca poznane. Zdaniem specjalistów mogą one pojawiać się na podłożu genetycznym. Niezależnie od lokalizacji, zmiany konieczna jest diagnostyka, która pozwoli odróżnić nowotwór łagodny (gruczolaka) od złośliwego (gruczolakoraka). Rodzaj zlecanych badań diagnostycznych jest zależny od umiejscowienia gruczolaka. W przypadku gruczolaka przysadki mózgowej wykonuje się badania hormonalne, okulistyczne oraz badania obrazowe: tomografię komputerową bądź rezonans magnetyczny. W sytuacji podejrzenia gruczolaka tarczycy i przytarczyc dodatkowymi badaniami są: USG tarczycy, scyntygrafia, a także biopsja cienkoigłowa. Gruczolaki nadnercza można rozpoznać po wykonaniu tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego. Gruczolak prostatyczęsto wykrywany jest podczas badania per rectum, ultrasonografii przezodbytniczej, a także biopsji. Z kolei zmianę wobrębie jelita grubego diagnozuje się na bazie przysadki mózgowej: rodzaje, objawy i leczenie Gruczolak przysadki to guz zlokalizowany w dolnej części czaszki, w zagłębieniu kości klinowej, tzw. siodle tureckim. Możemy wyróżnić gruczolaki (powyżej 10 mm średnicy) oraz mikrogruczolaki (mniej niż 10 mm). Zmiana składa się z aktywnych hormonalnie komórek dokrewnych przedniego płata przysadki mózgowej. Oznacza to, że guz wydziela hormony. Zależnie od ich rodzaju, istnieją różne typy gruczolaka przysadki: gruczolaki prolaktynowe (ponad 50%), gruczolaki wytwarzające hormon wzrostu (15-25%) oraz gruczolaki kortykotropowe (5%). W pozostałych przypadkach (do 20%) gruczolaki pozostają nieczynne hormonalnie (tzw. gruczolaki niewydzielające). Różne gruczolaki przysadki mogą powodować zaburzenia hormonalne, nadmierne tycie, zaburzenia wzrostu oraz chorobę Cushinga. Guz bardzo często nie daje żadnych objawów, niekiedy powoduje bóle głowy i ucisk w okolicy nerwu wzrokowego (co może doprowadzić do zaburzeń widzenia). Bez względu na typ i umiejscowienie gruczolaka przysadki w pierwszej kolejności stosuje się leczenie farmakologiczne (które ma na celu stabilizację gospodarki hormonalnej zaburzonej przez nowotwór). W przypadku braku skuteczności farmaceutyków niezbędna może okazać się operacja. Gruczolak nadnercza Łagodny nowotwór nadnercza jest schorzeniem stosunkowo rzadkim i zwykle ma postać gruczolaka kory nadnercza. Guz rzadko daje jakiekolwiek objawy i najczęściej bywa diagnozowany "przypadkiem" podczas tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego. Jednak w przypadku zmian aktywnych hormonalnie, mogą wystąpić groźne dla zdrowia konsekwencje: choroba Cushinga, problemy skórne, otyłość brzuszna, zaburzenia miesiączkowania, nadmierne owłosienie, cukrzyca, osteoporoza itp. Całkowite wyleczenie gruczolaka nadnerczy gwarantuje jedynie operacja. Gruczolak cewkowy jelita grubego Gruczolaki jelita grubego dzielą się na 3 rodzaje: gruczolak cewkowy, gruczolak kosmkowy i mieszany. Na ich pojawienie narażone są między innymi osoby, które chorują na wrzodziejące zapalenie jelit, chorobę Leśniowskiego-Crohna, ludzie otyli, palacze, a także ci, u których w rodzinie wystąpiły nowotwory jelita grubego. Nieleczona zmiana łagodna może z czasem przekształcić się w złośliwą. Najczęściej dzieje się tak w przypadku zmian o charakterze kosmkowym. Gruczolaki cewkowe stanowią około 75% wszystkich gruczolaków jelita grubego. Mają zwykle do 10 mm średnicy i mogą rosnąć w grupach. Zwykle występują w esicy, niekiedy także jako gruczolak odbytu. Szacuje się, że do 5% zmian cewkowych przybiera z czasem formę złośliwą. Gruczolak tarczycy i przytarczyc Gruczolaki tarczycy bywają wyczuwalne jako niewielkie guzki (zgrubienia, grudki) na szyi. Z czasem jednak mogą powiększać się i uciskać na sąsiednie struktury, powodując np. chrypkę lub zmianę zabarwienia głosu. Gruczolaki występują pojedynczo lub mnogo, niekiedy także w powiększonej tarczycy (tzw. wole tarczycowe). Aktywne hormonalnie gruczolaki są przyczyną nadczynności tarczycy lub przytarczyc. Podobnie jak inne gruczolaki, wymagają leczenia farmakologicznego i/lub prostaty (gruczołu krokowego) Gruczolak gruczołu krokowego (stercza, prostaty) dotyczy zwykle mężczyzn po 50. roku życia. Rozrost gruczołu krokowego może objawiać się uciskiem na cewkę moczową oraz trudnościami podczas oddawania moczu, których konsekwencją bywa zaleganie moczu i zapalenie pęcherza. Objawy te mogą powodować znaczny dyskomfort u chorego. W przypadku gruczolaka prostaty stosuje się zachowawcze leczenie farmakologiczne, które mają na celu złagodzenie objawów i uregulowanie oddawania moczu. W przypadku oporności na leki konieczne może okazać się leczenie operacyjne. Zobacz film: Gen BRCA a nowotwory. Źródło: 36,6 Nowotwory gruczołów okołoodbytowych. Gruczoły około odbytowe są zmodyfikowanymi gruczołami łojowymi, zlokalizowanymi w skórze okolicy około odbytowej. Pozostają pod wpływem hormonów płciowych i często trudne jest odróżnienie przerostu tych gruczołów od ich gruczolaka. Gruczolaki gruczołów okołoodbytowych. Są częstsze u starszych psów, samców, niekiedy występują u sterylizowanych samic. Nie stwierdza się predyspozycji rasowych, chociaż niektórzy badacze stwierdzili częstsze występowanie tego nowotworu u cocker spanieli, buldogów angielskich, samojedów i beagli. Nowotwór ten nie występuje u kotów. Jest zazwyczaj pojedynczym, niewielkim, „guzikowatym” tworem w skórze okolicy około odbytowej, ewentualnie okolicy podstawy ogona, napletka. Może też manifestować się w postaci licznych guzów. Gruczolaki mają zazwyczaj średnicę 1-2 cm. W miarę wzrostu guzów mogą pojawić się owrzodzenia, a guz może osiągać znaczne rozmiary, nawet do 10 cm średnicy. Gruczolakoraki gruczołów okołoodbytowych. Występują znacznie rzadziej niż gruczolaki gruczołów okołoodbytowych. Wywodzą się z tych samych struktur, ale charakteryzują znacznie słabszym i bardziej inwazyjnym przebiegiem, manifestującym się dużymi, owrzodziałymi zmianami okołoodbytowymi. Większość nowotworów gruczołów okołoodbytowych ma łagodny przebieg. Gruczolakoraki gruczołów okołoodbytowych przerzutują naczyniami limfatycznymi do węzłów chłonnych biodrowych,a później naczyniami krwionośnymi do płuc, wątroby, nerek i kości. Postępowanie chirurgiczne jest leczeniem z wyboru dla gruczolaków gruczołów okołoodbytowych oraz, jeśli to możliwe, gruczolakoraków gruczołów okołoodbytowych. Kastracja zazwyczaj zapobiega rozwojowi guzów łagodnych i jest zalecana jako postępowanie zapobiegające nawrotom. Gruczolakoraki są mniej hormonozależne aniżeli gruczolaki. Zarówno kastracja, jak i leczenie hormonalne w tym przypadku zazwyczaj nie są skuteczne. Radioterapia może być użyteczna do miejscowej kontroli rozwoju guzów złośliwych, kiedy postępowanie chirurgiczne jest niemożliwe. Rola chemioterapii w leczeniu tych nowotworów nie została określona. Rokowanie jest pomyślne dla guzów łagodnych i ostrożne dla raków. Nie należy mylić gruczolaków i gruczolakoraków gruczołów okołoodbytowych z rakami odbytu i gruczolakorakami zatok okołoodbytowych. Rak płaskonabłonkowy (SCC) Jest jednym z najczęściej występujących złośliwych nowotworów skóry u psów i najczęstszym nowotworem złośliwym u kotów. Dotyczy zazwyczaj starych zwierząt. Brak jest predylekcji rasowej. SCC może występować w różnych okolicach skóry. U psów umiejscawia się najczęściej na tułowiu, kończynach, mosznie, wargach i wale pazura. Natomiast u kotów zmiany najczęściej występują na głowie, lokalizując się przeważnie na lusterku nosa, małżowinach usznych, powiekach i wargach. Nowotwór może dawać obraz rozrostowych, kruchych, brodawczakowa tych zmian lub przebiegać w postaci owrzodzeń. Nierzadko zdarza się, że nowotwór ten mylony jest ze zmianami tła zapalnego lub zakaźnego. Długa ekspozycja na promienie UV uważana jest za podstawowy czynnik, odpowiedzialny za rozwój zapalenia skóry wywołanego światłem słonecznym, carcinoma in situ i w efekcie SCC. Nie we wszystkich przypadkach za powstanie zmian rakowych odpowiedzialne jest promieniowanie ultrafioletowe. SCC jest nowotworem miejscowo złośliwym, naciekającym skórę właściwą i tkankę podskórną. Przerzutuje drogą naczyń limfatycznych, ale skłonność do przerzutów jest różna. SCC skóry jest zazwyczaj nowotworem dobrze zróżnicowanym, mającym małą skłonność do przerzutów. W przypadkach specjalnych lokalizacji, np. wał pazura, przebieg kliniczny może być znacznie bardziej agresywny. Szerokie miejscowe wycięcie jest leczeniem z wyboru i w przypadkach, kiedy jest ono możliwe, rokowanie dla pacjenta jest pomyślne. SCC jest nowotworem umiarkowanie radiowrażliwym i radioterapia może być wskazana jako leczenie uzupełniające w przypadku, kiedy odpowiednio szerokie cięcie nie jest możliwe. Leczenie fotodynamiczne było skuteczne we wczesnych, powierzchownych zmianach, dotyczących płytki nosowej u kotów. Chemioterapia nie jest zazwyczaj polecana w leczeniu ograniczonych zmian SCC, a jej rola dla leczenia zmian rozsianych nie została określona. SCC palca. SSC wału pazura u psa jest częstym, agresywnym, inwazyjnym i niszczącym nowotworem, dotyczącym dalszego paliczka palcowego. Leczeniem z wyboru jest amputacja zajętego palca (palców). Niestety nowotwór ten może przerzutowa do okolicznych węzłów chłonnych i dlatego rokowanie jest ostrożne. Spotyka się trudne do wyjaśnienia przypadki SCC, dotyczącego kilku palców u psów dużych ras, o czarnym umaszczeniu, np. u pudli standardowych i sznaucerów olbrzymów. Opisywane przypadki charakteryzowały się mniejszą tendencją do przerzutowanie, ale w miarę upływu czasu obejmowały coraz nowe palce w różnych kończynach. Liczne raki palców były stwierdzane także u kotów, ale były prawdopodobnie zmianami wtórnymi, przerzutowymi z pierwotnych raków płuc. Czerniak. Nowotwory wywodzące się z melanocytów są stosunkowo rzadkimi nowotworami skóry psów i kotów. Obejmują 4-6 % wszystkich nowotworów skóry kotów. U psów czerniak skóry dotyczy przede wszystkim starych zwierząt najczęściej terierów szkockich, Boston terierów, Aire dale terierów i cocker spanieli (i innych psów z silnie pigmentowaną skórą). Może dotyczyć także starych kotów w wieku średnio 8 lat. Brak jest predylekcji rasowej u kotów. Większość guzów to płaskie lub wyniesione twory do 2 cm średnicy, umiejscowione w skórze właściwej. Są zazwyczaj ciemnobrązowe do czarnych i dość dobrze odgraniczone. Złośliwe guzy mogą osiągać większe rozmiary, zawierać mniej pigmentu i często ulegać owrzodzeniom. U kotów czerniaka skóry należy różnicować z częściej występującymi u nich, pigmentowanymi guzami podstawnokomórkowymi. Umiejscowienie guza jest ważnym czynnikiem warunkującym kliniczny przebieg choroby Większość czerniaków skóry psów jest pojedynczymi, wolno rosnącymi, łagodnymi guzami. Guzy zlokalizowane na palcach i połączeniach skóry z błonami śluzowymi, np. powiece, wargach, są bardziej agresywne i zachowują się klinicznie jak czerniak jamy ustnej, często przerzutują do okolicznych węzłów chłonnych i drogą krwi do płuc oraz innych narządów. W przypadku łagodnych czerniaków skóry leczeniem z wyboru jest szerokie wycięcie. Rokowanie dla takich guzów po całkowitym wycięciu jest pomyślne. Przy niepełnym wycięciu mogą występować wznowy miejscowe. Usunięcie chirurgiczne jest zalecane dla tych przypadków jest ostrożne do złego, z uwagi na wysokie ryzyko przerzutów. Nowotwory te są słabo chemio wrażliwe. Guzy komórek tucznych. Guzy komórek tucznych SA jednymi z najczęstszych nowotworów skóry psów, stanowiąc do 20% wszystkich tych rozrostów. Zazwyczaj dotyczą starych zwierząt, średnio 8 letnich, ale występować mogą w każdym wieku, od 4 miesiąca do 18 roku życia. Brak jest predylekcji płciowej. Niektóre rasy psów wydają się być bardziej narażone, tj.: Guz z komórek tucznych skóry rzadziej występuje u kotów. Występowanie i przebieg kliniczny guza komórek tucznych różni się u psów i kotów. Guzy z komórek tucznych psów wykazują olbrzymią różnorodność w obrazie makroskopowym, przebiegu klinicznym, potencjale przerzutowym i odpowiedzi na leczenie. Wynikają z tego duże trudności co do określenia rokowania i wyboru metody leczenia. Brak jest typowego obrazu klinicznego guza z komórek tucznych psa. Duża różnorodność w tym zakresie powoduje, że guz z komórek tucznych musi być brany pod uwagę w diagnostyce różnicowej wszystkich gatunków skóry. Guzy o niskim stopniu złośliwości, dobrze zróżnicowane, zazwyczaj są pojedynczymi, wolno rosnącymi guzami skóry. Niektóre guzy mogą ulegać owrzodzeniu. W wyniku uwalniania histaminy z komórek guza zmianie ulega wielkość nowotworu, guz przybiera kolor czerwony. Bardziej agresywne guzy z komórek tucznych mogą być duże, słabo odgraniczone oraz mogą im towarzyszyć liczne guzki jako wynik szerzenia się procesu nowotworowego okolicznymi naczyniami limfatycznymi. Przebieg kliniczny choroby nowotworowej jest różny. Począwszy od guzów łagodnych, wolnorosnących, o niskim stopniu złośliwości, poprzez stadia pośrednie, a skończywszy na guzach złośliwych, szybkorosnących, inwazyjnych. Określenie stopnia złośliwości nowotworu na podstawie badania histologicznego (ocena zróżnicowania komórek, indeksu mitotycznego, nacieczenie przyległych tkanek) jest ważne w ustaleniu rokowania. Wyróżnia się trzy stopnie zróżnicowania histologicznego komórek nowotworowych: Zgodnie z ustawą z 4 lutego 1994 o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. 94 Nr 24 poz. 83, sprost.: Dz. U. 94 Nr 43 poz. 170) oraz zmianami z dnia r. (Dz. U. Nr 99, poz. 662) za naruszenie praw własności poprzez kopiowanie, powielanie i rozpowszechnianie przedstawionych na stronach treści bez zgody właściciela grozi grzywna oraz kara pozbawienia wolności od 6 m-cy do lat 5 (art.

gruczolak odbytu u psa rokowania