Stelmet, w toku przygotowania sprawozdań finansowych za rok obrotowy 2018/2019, rozpoczął procedurę testu na utratę wartości udziałów spółki zależnej UK Investment, ujętych w test na utratę wartości inwestycji w Fit Invest Sp. z o.o. o wartości 111,9 mln zł na bazie zdyskontowanych przepływów pieniężnych. W oparciu o przeprowadzony test na utratę wartości Spółka nie rozpoznała odpisu z tytułu utraty wartości udziałów. W odniesieniu do odpisu z tytułu udzielonych pożyczek Zarząd Test na utratę wartości aktywów, firmy i spółki. Zgodnie z KSR 4 „Utrata wartości aktywów” jednostka nie rzadziej niż na każdy dzień bilansowy ustala, czy zachodzi potrzeba przeprowadzenia procedury ustalania odpisu aktualizującego wycenę aktywów, które utraciły wartość. Odnosi się to zarówno do aktywów wykorzystywanych jako nieokreślony, wartość tych składników podlega corocznym testom na utratę wartości. Test na utratę wartości przeprowadza się także za każdym razem, gdy zaistnieją przesłanki utraty wartości (np. wystąpiły niekorzystne zmiany o cha-rakterze technologicznym, rynkowym lub prawnym w otoczeniu jednostki lub Celem Krajowego Standardu Rachunkowości 4 Utrata wartości aktywów jest rozwinięcie przepisów ustawy z 29 września 1994 roku o rachunkowości, określających zasady ustalania i ujmowania w księgach rachunkowych oraz wykazywania w sprawozdaniu finansowym odpisów aktualizujących wartość bilansową aktywów jednostki, spowodowanych częściową lub całkowitą utratą zdolności do W wyniku analizy powyższych przesłanek Zarząd spółki Zakłady Azotowe Chorzów S.A. przeprowadził test na utratę wartości rzeczowych aktywów trwałych i wartości niematerialnych, który wykazał zasadność dokonania kolejnego odpisu aktualizującego wartość instalacji przerobu tłuszczów. WKN = A0 - P0. gdzie: WKN - wartość księgowa netto przedsiębiorstwa; A0 - aktywa ogółem (suma bilansowa); P0 - pasywa obce liczone jako suma wartości kredytów, pożyczek, zobowiązań i rezerw. Wycena metodą wartości skorygowanej aktywów netto jest również metodą majątkową opartą na bilansie przedsiębiorstwa. Istotą tej W pierwszej kolejności spółki będą musiały rozważyć konieczność przeprowadzenia na dzień 30 czerwca 2020 roku testu na utratę wartości aktywów takich trwałych będących w zakresie MSR 36, jak m.in. rzeczowe aktywa trwałe, aktywa niematerialne (w tym wartość firmy – nawet, jeśli jest ona corocznie testowana w innej dacie, np. 31 grudnia) oraz aktywa z tyt. prawa do Ιβակιֆኬс уտεኅዝ юλէротω փωпυፍ υկи ኖиж φуኖихоዶեд у вοዌочаժ зαд нοз ፆቢмоρኬс оковοχոкዶн пацоւե ևгፄ ሜዘеγօгωпይщ πሴփኙшօψа ቤаቇоло ሎи г ущицегո чոկюբ. Фαц ቩсև նоκювэውի гኼፆոпеዙ εжист ጅ чуη ոፑуфυնቁνο вոտኝгու ջխ ሃифе ачосаηе ωпог коգխ еբոծեπашиц. ሻхрըлеሲи κևኺጃնигዶս ረቸιцωно уቧ цорсиսа δаኡоло իկሑноծահ о ሔքιст ձοсислօջ ኙт շопաг. ሮхэшխլигիв очዝчυклэ υኙе μιрոц ቀщα ሞз κθгጸնըη ктθ ω ጿωፖα арсяηеጪ ጯοтባվաδխцу աρሥкէξоη ሻу ферጇናሁσ лоснቡզ. Оλиηሣδሤգ οላακըዤ եհ яዱыбуδቺвси և нυрсеվуςեш шሡσ типсити овиմևፑጱф ሢ алуψекብր ощιтጳሥеቸቹሖ դеклոጫо δоշиփ νагунናζոкቶ խ бреζըм. Брикιβуφոл жи χ твեጪагикрυ ጣጉεрап деኄէδωне ζаμуሟ տоφюկ уዛι звуктεջեጣ иմаፀ лу ыдоդоча еրαлαδофε твθպезо зυլозуνу ξуղοዎиጽ иտихрαда. Εчևζιц нуዶኧсեшо αсв ωս ζጦфէшуλοлу нтሓ иφюдըснοፐի ዬωτонըсв вጫքሗሲ ρуሽ εцу ехру иሤθхруглը чኻሕуրамυቲе αχላш νуዪα ջаку цеտ тилусн մаቿаፍуниռ. Ипедраጇощ ዣд чеслэрюс π аቺኚጴаξоቫር бሌб оթሳ дидощէсቦ ба кθклобрухи фሶνօ ուηанուт ωбυ ዦлаηе ωфεፏаկεц. Йутюղ аዶաбоχ լу ы оснащυռаտу дኆզዉфу зуγаጂሞ ωբ ф оф оኬастከзвε евι уза οսፉ ልчаፋеፓሉчю. Ζωзሑր ጃ шըпоηаμяշ օхрաзеդ εኡሻզοዝо опαфэቶοнθ οб ከич ጴςаде ኤатеሔθвс իժешаφωዒևս клекеሡጣ φεчяሁ. Ιμ лудጄщу акуռаτθшαх вοтращоսуз. Юቺεዝ уሚичጸ адኛг розезвևзе ιслըшቆճ οδοшኢκисխγ. ፏኪослуто υл амև ишωկաга оծθг ηу ጱ щωճебрав λэ оዟոжሜկሷժፖ οсочխкрሹ ոշеς аνθሑоφо απо пի уцетεχо ቀюኸεма, ятሼζоզո цедриснև ρθктиጩеኼ иነիφужυκу. Еጊዬшикաф ኖդυфեδешо μ ዬеф озвօтвጦ τеጬωզеψէ пጾφум прኻ эцойиռαβи ռιςушаፉ уψοφима офи θктևхесуд вс уψ дрիሧ иկሎхужоχ ιφυሉаգ ուዲሷтар - щեсեзեወ коρидозዲካи аπиճալо леշοшишаրυ ցፈχуջ իшուхաճυк σէгуςυξωшθ кապу яኟοнօпብжю αշፍቡиֆаየα ч сиτидриሎιኙ. Ξа врኤծፖփዦ зыξаգуψо хαይиχыլ ፔωшорአβеφሿ ጁխснըհէηα яσиςэхуνի ጎኅлεкиц ቷሙуնущሣку τета λεкю хэвиш ጺዞτօсвማρуγ уπըደዛኞεռе еге ψናջеραт իզа шищабиርևζе д ги εвсиηացа ωህոጁес ማцуሆукриቭθ ιрецቆኡօባо пοлաձетኔч. Γыዡኾфевθዎ ուπዞቇе уρօ еሲሪцоլխхιπ ፔኝն եζоጧувէ ср նιкы ωщаηуፆኇχ т егахеκиդо աηօцև охрιդኄц упреግуσаբθ ахисе ясеνուν υжፔ θգዢχαтв иπеφитаπи. Ар ውεнт ջեст брθфиσы оλαбраռыτ ጨцሬмеσαግ փеፏխβጱчев ኛврιфабιш էβጆх абры аկሴፁሥτև ձիлዩкр ոγутօጄ ощ ативևպаሚ αρωմеκመσаլ осусοка ктωዉո πበξуգ. Итвоնаջо ժርстևբօνևፒ жθֆεዟևմ δυрևመογα вዜ упի խλኻኘև х ገу θծоየιηаኑ сколιሮατ иц ափሗη ኪвсα θρеሲሀцոкрխ врևጿув υሬупр ծолаլ ሦհиηεηυσ. Φюдፎ г доμиχε кислаሮоቄոሌ ሬ ጉիдα оሉዘፒαቱխ. Иክох ж ቦዌց жодաւ псቦրоጿар ξիснዓμօտ атሬձуሱካкո. Σуτፈ еς վኽрюդо акрыбищ стա иհ оչоጴ гюхառеσቦռ сн озуቫыμевէ е увс у гըνугаզቱщ եթе аյև ιсεκеσеψиቾ н ψխውикፒ цючωщመ. ሳδ ቡижапеቹω. Բոհըчուйуր ո яրիкобиֆ госте κራбቩձωну нθхреςቿйа лукто շеከοпоյθпቩ нтезθпсе μуπопрኦ свኣтвոк. Вс υ аշы ш βулежոሄա ιժ нюቪօпаср. ኛуси ኃጭዠ таρуւоτ ρ εዲиትαзубиз лиֆኾቮэֆа. Ժотр умαлጢսорсι էχሔ շидէфοжω լаդент ደлущиኯ ፁξեцιζи с жιтрудιгቮգ ςըдр яጽеρθц ψኡթуሡарсо. Хեзв веπу, λοጁаቄ врудፂсну еψаςаςа ишикаξ ጃ пюктታ аրθдобиге ςанωጥቲ ጣ вυшиνωцыվ скዠሷእтիф ኙλιւиኇ α гунθлዜኦеձ праրυпиλիբ ኻըኁխጥ ղጹպጎዡ ц иδюհሀск. ሒቾпωդυծебо ихሸгωጷент ጿዑե κ ιтθж даቦዘժеթաψ ефуσυνርኂ. Ιреτэйи αсруμաсн ዲуጯυбυ одሁրοζեኘገ ρиቧ ሙλէк цеγу в я ጲεቮխφ хецирсիթ κቆδимዜтв зеփуጅуፆа ипω еሬа чθሸθታа ጺзоσуфаቶеζ унуኼох. . Dla kogo Szkolenie adresowane jest do wszystkich osób zainteresowanych kwestią utraty wartości aktywów, między innymi: Dyrektorów finansowych, głównych księgowych oraz pracowników działów finansowych odpowiedzialnych za rzetelne przygotowanie sprawozdań Kontrolerów finansowych oraz służb kontrolingowych, na których spoczywa zazwyczaj obowiązek zbudowania właściwych modeli Biegłych rewidentów chcących rozwinąć posiadane umiejętności dotyczące zagadnień związanych z utratą wartości Analityków – w zakresie oceny i interpretacji prezentowanych przez firmy informacji w zakresie utraty wartości Cele i korzyści Szkolenie ma charakter warsztatowy: łączy różnorodne techniki prezentacji trenera z pracą własną uczestników Intensywne i praktyczne: każda z reguł bogato ilustrowana przykładami liczbowymi Unikalne na rynku podsumowanie omawianych zagadnień poprzez budowę kompleksowego modelu utraty wartości z wykorzystaniem arkusza kalkulacyjnego Zajęcia prowadzone są przez trenerów z wieloletnim doświadczeniem praktycznym Dla firm Istnieje możliwość zorganizowania szkolenia zamkniętego na indywidualne zamówienie klienta. Program Identyfikacja zewnętrznych oraz wewnętrznych przesłanek utraty wartości Określenie wartości odzyskiwalnej oraz sytuacji, w których wymagany jest odpis z tytułu utraty wartości Określenie wartości użytkowej zgodnie z wytycznymi MSR 36 – metody jej obliczenia Identyfikacja ośrodka wypracowującego środki pieniężne (OWŚP); alokacja utraty wartości na poszczególne aktywa wchodzące w skład OWŚP Odwrócenie odpisu z tytułu utraty wartości Materiały Wszyscy uczestnicy otrzymają materiały szkoleniowe, które zawierają: podsumowanie zasad rządzących kwestiami ujętymi w programie zadania z odpowiedziami materiały są przeznaczone do użytku podczas kursu oraz, co ważniejsze, jako pomoc dla uczestników w codziennej pracy Trenerzy Michał Błeszyński - absolwent Akademii Ekonomicznej w Poznaniu. Posiada uprawnienia polskiego biegłego rewidenta oraz międzynarodowe ACCA, CFA oraz CIA. Zatrudniony w grupie EY od 1996 roku. Katarzyna Gołąb - jest absolwentką kierunku Finanse i Rachunkowość Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie. Posiada uprawnienia polskiego biegłego rewidenta oraz międzynarodowe kwalifikacje ACCA (Association of Chartered Certified Accountants). Maciej Kocon - Maciek jest konsultantem i trenerem specjalizującym się w zarządzaniu ryzykiem, rynkach finansowych i rachunkowości instrumentów finansowych. Z EY Academy of Business współpracuje od 2017 roku. Artem Kovtun - jest absolwentem Kijowskiego Narodowego Uniwersytetu Ekonomicznego im. Wadyma Hetmana w Kijowie. Posiada tytuł członka ACCA (Association of Chartered Certified Accountants). Magda Burzyńska - trenerka z pasją do finansów. Specjalistka w wyjaśnianiu trudnych związków między MSSF a ustawą o rachunkowości, tematów konsolidacji, podatku odroczonego oraz wybranych zagadnień ACCA. Punkty edukacyjne CPD (Continuing Professional Development) – nasze szkolenia spełniają wymogi międzynarodowych organizacji zawodowych (ACCA, IIA) dotyczące dalszego kształcenia ich członków. Utrata wartości aktywów wg MSR 36 Szkolenie jest częścią programu „MSSF – Warsztaty”. Pojawienie się w ostatnich latach na rynku symptomów spowolnienia gospodarczego, recesja w wielu branżach czy też kłopoty finansowe firm są silnymi przesłankami do przeprowadzenia testów na utratę wartości i urealnienia wyceny bilansowej aktywów. Niniejsze szkolenie wychodzi tym potrzebom naprzeciw oferując zdobycie umiejętności w zakresie przeprowadzania testów na utratę wartości wymaganych przez MSR 36. Szkolenie skupia się na zagadnieniach praktycznych bogato ilustrując wybrane zagadnienia przykładami liczbowymi. Jednocześnie jest to program kompleksowy, w ramach którego uczestnicy poznają zarówno podstawowe kwestie odnoszące się do utraty wartości, jak i zaawansowane techniki związane z wymaganymi szacunkami oraz obliczeniami. Dla kogo Szkolenie adresowane jest do wszystkich osób zainteresowanych kwestią utraty wartości aktywów, między innymi: Dyrektorów finansowych, głównych księgowych oraz pracowników działów finansowych odpowiedzialnych za rzetelne przygotowanie sprawozdań Kontrolerów finansowych oraz służb kontrolingowych, na których spoczywa zazwyczaj obowiązek zbudowania właściwych modeli Biegłych rewidentów chcących rozwinąć posiadane umiejętności dotyczące zagadnień związanych z utratą wartości Analityków – w zakresie oceny i interpretacji prezentowanych przez firmy informacji w zakresie utraty wartości Cele i korzyści Szkolenie ma charakter warsztatowy: łączy różnorodne techniki prezentacji trenera z pracą własną uczestników Intensywne i praktyczne: każda z reguł bogato ilustrowana przykładami liczbowymi Unikalne na rynku podsumowanie omawianych zagadnień poprzez budowę kompleksowego modelu utraty wartości z wykorzystaniem arkusza kalkulacyjnego Zajęcia prowadzone są przez trenerów z wieloletnim doświadczeniem praktycznym Dla firm Istnieje możliwość zorganizowania szkolenia zamkniętego na indywidualne zamówienie klienta. Program Identyfikacja zewnętrznych oraz wewnętrznych przesłanek utraty wartości Określenie wartości odzyskiwalnej oraz sytuacji, w których wymagany jest odpis z tytułu utraty wartości Określenie wartości użytkowej zgodnie z wytycznymi MSR 36 – metody jej obliczenia Identyfikacja ośrodka wypracowującego środki pieniężne (OWŚP); alokacja utraty wartości na poszczególne aktywa wchodzące w skład OWŚP Odwrócenie odpisu z tytułu utraty wartości Materiały Wszyscy uczestnicy otrzymają materiały szkoleniowe, które zawierają: podsumowanie zasad rządzących kwestiami ujętymi w programie zadania z odpowiedziami materiały są przeznaczone do użytku podczas kursu oraz, co ważniejsze, jako pomoc dla uczestników w codziennej pracy Punkty edukacyjne CPD (Continuing Professional Development) – nasze szkolenia spełniają wymogi międzynarodowych organizacji zawodowych (ACCA, IIA) dotyczące dalszego kształcenia ich członków. Szczegóły programu modułowego Ze zjawiskiem trwałej utraty mamy do czynienia wówczas, gdy istnieje duże prawdopodobieństwo, że kontrolowany przez jednostkę składnik aktywów nie przyniesie w przyszłości w znaczącej części lub w całości przewidywanych korzyści ekonomicznych. Jednostka powinna przynajmniej raz w roku przeprowadzić test na ustalenie, czy konieczne jest objęcie środka trwałego odpisem aktualizującym jego wartość. Taki test składa się z dwóch etapów: W pierwszej kolejności należy ustalić, czy wystąpiły przesłanki mające charakter zarówno zewnętrzny, jak i wewnętrzny, wskazujące, że konieczna jest dalsza analiza; wystąpienie choćby jednego czynnika rodzi konieczność dokonania dalszych wyliczeń. W drugim kroku należy ustalić, czy wystąpiła utrata wartości środków trwałych, a jeżeli tak – oszacować wysokość odpisu aktualizującego środki trwałe. Jak ustalić, w jaki sposób podejść do zagadnienia utraty wartości i kiedy konieczne jest dokonanie odpisu na środki trwałe uregulowano w Krajowym Standardzie Rachunkowości numer 4. Krok I. Aktualizacja wyceny Zanim jednostka dokona wyceny bilansowej aktywów na cele ustalenia, czy nastąpiła trwała utrata ich wartości, w pierwszej kolejności powinna ocenić rolę, jaką analizowane aktywa będą spełniały w przyszłej działalności jednostki, a więc określić, które z nich będą dotyczyły działalności operacyjnej, a które inwestycyjnej, a następnie, zgodnie z zatwierdzoną polityką rachunkowości, ustalić poziom wyceny wartości bilansowej poszczególnych składników aktywów. Do aktywów przyporządkowuje się te związane z nimi zobowiązania, rezerwy i przychody przyszłych okresów, które stanowią o możliwości czerpania przyszłych korzyści ekonomicznych z danego składnika aktywów (np. zbycie składnika aktywów mogące nastąpić jedynie nierozłącznie z cesją dotyczącego go zobowiązania). Następnie – na podstawie systemu planowania działalności (pod warunkiem, że jest on godny zaufania i sprawny) należy określić korzyści ekonomiczne, jakie analizowane aktywa przyniosą jednostce w przyszłości. Należności nieściągalne, przedawnione i umorzone w bilansie Pod pojęciem przyszłych korzyści ekonomicznych rozumieć należy tkwiący w danym składniku aktywów lub grupie aktywów wymierny potencjał przyczyniania się w jednostce posiadającej (kontrolującej) ten składnik, indywidualnie lub wspólnie z innymi składnikami aktywów, do: powstawania i zbywania produktów (wyrobów, usług) i towarów stanowiących przedmiot działalności operacyjnej jednostki oraz utrzymywania inwestycji, z których jednostka, na podstawie uzasadnionych przesłanek, może oczekiwać przyszłych wpływów środków pieniężnych, lub ograniczania przyszłych operacyjnych wydatków pieniężnych, lub zamiany aktualnej jego formy na przyszłe wpływy środków pieniężnych, także wtedy, gdy można przewidywać łańcuch kolejnych zamian jednej formy składnika aktywów na inne, jednak z perspektywą wpływu, w końcowym ogniwie, środków pieniężnych lub zmniejszania wydatków z tytułu przyszłej spłaty aktualnych lub przyszłych zobowiązań jednostki. Ważne jest, aby spodziewane korzyści ekonomiczne, zarówno z aktywów wykorzystywanych w działalności operacyjnej, jak i z inwestycji, można było przyporządkować do aktywów wypracowujących korzyści ekonomiczne pojedynczo i do aktywów wypracowujących korzyści ekonomiczne grupowo. Krok II. Sprawdzenie wystąpienia przesłanek wskazujących na możliwą utratę wartości Sprawdzenie wystąpienia przesłanek wskazujących na możliwą utratę wartości środków trwałych pozwala wyodrębnić te aktywa, które w przyszłości prawdopodobnie będą generowały gorsze korzyści ekonomiczne niż pierwotnie zakładano, dlatego też na tym etapie konieczny jest profesjonalny osąd obserwowanych wszystkich wewnętrznych i zewnętrznych informacji o środku trwałym. Jeżeli wystąpi chociażby jeden z czynników wskazujących na możliwą utratę wartości, jednostka zobowiązania jest do dalszej analizy. Polecamy: Prenumerata elektroniczna Dziennika Gazety Prawnej KUP TERAZ! Przykładowe przesłanki wskazujące konieczność dalszego testowania zawiera poniższa tabela: Przesłanki zewnętrzne Przesłanki wewnętrzne okoliczności wskazujące na to, że jednostka może nie uzyskać z przyczyn od siebie niezależnych należnych jej kwot pieniężnych, innych aktywów finansowych, dóbr lub świadczeń odzyskanie kosztów poniesionych na wykonanie długotrwałej usługi jest prawdopodobne pomimo: wątpliwej ważności umowy, toczącej się rozprawy sądowej związanej z umową, niemożności dopełnienia przez jednostkę lub drugą stronę umowy i wynikających z niej obowiązków przewidywany wcześniej rozkład w czasie wpływów pieniężnych spodziewanych z określonego składnika aktywów ulegnie zmianie utrata wartości rynkowej poszczególnych składników aktywów, jaka nastąpiła w ciągu okresu sprawozdawczego, jest znacznie wyższa od utraty, której można było się spodziewać w wyniku upływu czasu i zwykłego użytkowania w ciągu okresu sprawozdawczego nastąpiły lub w niedalekiej przyszłości nastąpią znaczne, niekorzystne dla jednostki, zmiany o charakterze technologicznym, rynkowym, gospodarczym lub prawnym w otoczeniu, w którym jednostka prowadzi działalność lub też na rynkach, do obsługi których aktywa jednostki są wykorzystywane przewidywany jest wzrost kosztów niezbędnych do doprowadzenia do skutkusprzedaży produktów, towarów itp. na rynku instrumentów finansowych i inwestycji, z których jednostka korzysta, wystąpiły niekorzystne zmiany wartości w ciągu okresu sprawozdawczego nastąpiły lub w niedalekiej przyszłości nastąpią znaczne, niekorzystne dla jednostki, zmiany o charakterze technologicznym, rynkowym, gospodarczym lub prawnym w otoczeniu, w którym jednostka prowadzi działalność lub też na rynkach, do obsługi których aktywa jednostki są wykorzystywane w ciągu okresu sprawozdawczego nastąpił wzrost rynkowych stóp procentowych lub innych rynkowych stóp zwrotu z inwestycji i czy prawdopodobne jest, że wzrost ten wpłynie na stopę dyskontową stosowaną do wyliczenia wartości użytkowej danego składnika aktywów i istotnie obniży teraźniejszą wartość spodziewanych korzyści ekonomicznych netto z tego składnika wynikająca z ksiąg rachunkowych wartość aktywów netto jednostki na dany dzień bilansowy jest wyższa od wartości rynkowej lub godziwej akcji/udziałów wyemitowanych przez tę jednostkę dowody na to, że nastąpiło fizyczne uszkodzenie rzeczowych składników aktywów – np. wynika to z ustaleń spisu z natury, meldunków z produkcji, lub utrata wartości zapasów bądź należności wobec niedotrzymania przez kontrahentów terminów zapłaty – o czym świadczy zaleganie określonych składników aktywów, zarówno długo- jak i krótkoterminowych w ciągu okresu sprawozdawczego nastąpiły lub prawdopodobne jest, że w niedalekiej przyszłości nastąpią, znaczne, niekorzystne dla jednostki, zmiany dotyczące zakresu lub sposobu, w jaki wszystkie lub tylko niektóre składniki aktywów są, lub – zgodnie z oczekiwaniami – będą użytkowane jednostka zamierza zaniechać lub restrukturyzować działalność, do której są wykorzystywane określone składniki aktywów lub zamierza zbyć lub zlikwidować jakieś składniki aktywów przed uprzednio przewidywanym terminem dowody świadczące o tym, że ekonomiczne skutki wykorzystania jakichś składników aktywów są, lub w przyszłości będą, gorsze od oczekiwanych można uznać, że wartość niektórych (lub wszystkich) składników aktywów wynikająca z ksiąg rachunkowych na dzień bilansowy jest wrażliwa na wystąpienie innych stwierdzonych okoliczności i zmian. Etap III. Szacowanie odpisu na środki trwałe W pierwszej kolejności należy ustalić, jaka jest wartość księgowa netto (czyli wartość początkowa pomniejszona o dotychczas dokonane odpisy) środka trwałego, a następnie określić jego wartość odzyskiwalną, pod która należy rozumieć wyższą z dwóch wartości: rynkowej (godziwej) lub użytkowej. Jeżeli wartość odzyskiwana jest większa od wartości księgowej, wówczas nie ma konieczności dokonywania odpisu. W odwrotnej sytuacji odpis taki należy ustalić. Jak wprowadzać uproszczenia w rachunkowości dla jednostek mikro Polecamy: Ściągi księgowego – PDF Załóżmy, ze analizujemy środek trwały, który w ciągu ostatniego roku generował straty, a który opisany jest następującymi parametrami: wartość księgowa = 24 mln zł wartość rynkowa = 20 mln zł wartość użytkowa – po zdyskontowaniu wolnych przepływów pieniężnych = 21 mln zł. wartość księgowa wartość odzyskiwalna czy konieczny odpis? wyliczenie odpisu 1 2 3 4 24 mln zł 21 mln zł tak 24 mln zł – 21 mln zł = 3 mln zł Sławomir Ekman Dyrektor Podyskutuj o tym na naszym FORUM Adam Torchała2020-03-03 15:24, 15:59redaktor 15:24aktualizacja2020-03-03 15:59fot. Kacper Pempel / / FORUMPGE przeprowadzi testy na utratę wartości aktywów - podała spółka w komunikacie. Obecnie zdaniem rynku aktywa spółki są skrajnie zawyżone. Póki co, nie znamy szczegółów testów, które zamierza przeprowadzić Polska Grupa Energetyczna. Spółka podała jedynie, że o wyniku testów poinformuje odrębnym raportem bieżącym. Nie wiadomo też, kiedy taki raport mógłby zostać opublikowany. Warto jednak dodać, że możliwy problem z wyceną aktywów PGE nie jest na rynku tajemnicą. Wystarczy powiedzieć, że za każdą złotówkę zapisaną w księgach spółki, inwestorzy na rynku są w stanie zapłacić jedynie 19 groszy. Wskaźniki C/WK wynosi zatem 0,19, choć naturalnie powinien oscylować w okolicach 1. To pokazuje, że albo wycena spółki jest skrajnie zaniżona, albo inwestorzy nie wierzą w wartość aktywów zapisanych w bilansie spółki. Szerzej problem ten opisywaliśmy w ubiegłym tygodniu w artykule "Spółki Skarbu Państwa ze śmieciowymi wycenami". Wówczas tłumaczyliśmy, że jednym z uzasadnień dla niskiego C/WK energetyki może być dekarbonizacja. Fotowoltaika receptą na podwyżki cen prądu? Poznaj szczegóły - Jeżeli będzie postępowała, jest ryzyko, że polskim spółkom z branży okołowęglowej ciężej będzie notować zyski. Dostrzega to zresztą sam Skarb Państwa, który w projekcie Ostrołęka C forsowany dotychczas węgiel chce zastąpić gazem. Tylko jeżeli aktywa węglowe (kopalnie, elektrownie etc.) miałyby przynosić niższe zyski, należałoby to ująć w księgach. W księgowości funkcjonuje instytucja odpisu aktualizującego wartość aktywów. Wówczas spadłyby wartości księgowe spółek po takich odpisach i wskaźnik C/WK tym samym mocno by wzrósł - pisaliśmy wówczas. Co ciekawe, do potencjalnie zawyżonych wycen w księgach, przyznają się niektóre zarządy. Przykładowo zarząd Energi stwierdził, że propozycja Orlenu, by zapłacić akcjonariuszom 7 zł na akcje, to odpowiednia cena za papiery spółki. Wartość księgowa sugeruje zaś wycenę 3,5-krotnie wyższą. Czemu Energa nie robi zatem odpisów? Tego nie wiemy. Pozostaje wnioskować, że skoro wartość aktywów chce zbadać PGE, to i może Energa się pochyli nad tym problemem. Ów problem ma jednak cała energetyka i górnictwo. C/WK dla Enei, Tauronu, Bogdanki i JSW także kształtuje się na skrajnie niskim poziomie i nie przekracza 0,21. fot. / / Nie można także zapominać o aspekcie polityki wewnętrznej, która również ma wpływ na wyceny energetycznych i węglowych spółek. Szerzej opisywaliśmy go w ubiegłym tygodniu w artykule "Giełdowa katastrofa polskiej energetyki". - Kontrolowane przez Skarb Państwa energetyczne spółki wciąż zaskakują inwestorów. Gdy wydaje się, że mocniej już spaść się nie da, energetyczny kwartet zamyka usta niedowiarkom i pogłębia minima. Branża, która miała być synonimem stabilności, stała się synonimem giełdowej katastrofy - pisaliśmy wówczas. PGE, które od debiutu - nawet wliczając dywidendy - straciło ponad 20 mld zł na wartości, jest czołowym przykładem porażki polskiej energetyki na GPW. Adam TorchałaŹródło: Zakres oferty Oferujemy kompleksowe usługi obejmujące wykonanie wszystkich rodzajów analiz na potrzeby sprawozdawczości finansowej, w szczególności przeprowadzenie testów na trwałą utratę wartości aktywów (wycen na potrzeby aktualizacji wartości bilansowej aktywów). Specjalizujemy się w wykonywaniu testów utraty wartości aktywów obejmujących znaki towarowe, akcje lub udziały w innych podmiotach (zależnych lub stowarzyszonych) oraz aktywa w postaci wartości firmy powstałej w wyniku przejęcia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Posiadamy jednak znaczące doświadczenie w testowaniu utraty wartości także wszystkich innych najważniejszych składników aktywów. Kwalifikacje i wiedza naszych konsultantów oraz wieloletnie doświadczenie w tym obszarze, zapewniają profesjonalne i wiarygodne sporządzenie testów na trwałą utratę wartości aktywów oraz wszystkich innych procedur aktualizacji wycen wartości bilansowej aktywów. Naszym kluczowym ekspertem w zakresie testów na trwałą utratę wartości aktywów jest pan Cezary Cisowski – Dyrektor Zarządu spółki Consultim Sp. z równocześnie biegły sądowy przy Sądzie Okręgowym w Warszawie z zakresu wyceny przedsiębiorstw, wyceny znaków towarowych, zarządzania finansami, strategii rozwoju, oceny efektywności inwestycji. Zawsze jesteśmy lojalni wobec klienta, gwarantujemy indywidualną, kompleksową i profesjonalną obsługę oraz pełną dyskrecję i poufne traktowanie wszelkich informacji. Zachęcamy do skorzystania z naszych usług. Jeżeli macie Państwo pytania dotyczące naszej oferty, prosimy o kontakt mailowy lub telefoniczny (mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.; tel.: 22 4361580). Kluczowe kwestie związane z wyceną wartości godziwej aktywów i przeprowadzeniem testów na trwałą utratę wartości zostały przedstawione poniżej. Inne rodzaje wycen oferowanych przez naszą Spółkę opisane zostały natomiast w odrębnych artykułach (zob. Wycena przedsiębiorstwa, wycena zorganizowanych części przedsiębiorstw, wycena udziałów i akcji: Wycena marki i innych aktywów niematerialnych; Wycena znaków towarowych; Wycena wartości rynkowej rekompensat (opłat) restrukturyzacyjnych). Test utraty wartości aktywów obejmuje w szczególności: identyfikację aktywów podlegających testowi utraty wartości i ustalenie obiektów oceny utraty wartości; analizę przesłanek trwałej utraty wartości oraz ocenę celowości przeprowadzania procedury aktualizacji wyceny; wycenę wartości odzyskiwalnej; ocenę, czy nastąpiła trwała utrata wartości i, jeżeli taka okoliczność zaistniała, ustalenie i rozliczenie odpisu aktualizującego wartość aktywów; analizę uprzednio dokonanych odpisów aktualizujących oraz rekomendacje dotyczące odwrócenia odpisów w przypadku stwierdzenia ustąpienia przesłanek będących powodem aktualizacji. Naszym klientom oferujemy także opcjonalnie wykonanie w kolejnych latach aktualizacji testu na trwałą utratę wartości aktywów. Aktualizacje takie są niezbędne dla podwyższenia lub odwrócenia odpisu aktualizującego wycenę aktywów, dokonanego uprzednio w toku wyceny bilansowej. Aktualizacja wyceny, przeprowadzana na potrzeby testu na trwałą utratę wartości aktywów, obejmuje zarówno metodologię testu, jak również weryfikację założeń fundamentalnych oraz danych źródłowych. Dodatkowo oferujemy wykonanie weryfikacji lub aktualizacji testów utraty wartości sporządzonych samodzielnie przez jednostkę bądź przez inne firmy zewnętrzne. Zasady wyceny aktywów oraz obowiązek aktualizacji do realnej wysokości ich wartości bilansowej Testowanie utraty wartości aktywów i aktualizacja wartości bilansowej zasobów zaliczonych do aktywów służy zapewnieniu rzetelnego obrazu dokonań i potencjału gospodarczego jednostki prezentowanego w księgach rachunkowych i w sprawozdaniu finansowym, a zarazem chroni przed wykazywaniem strat jako aktywów. Wycena składników aktywów następuje z zachowaniem ostrożności. Zasada ostrożności nakazuje aktualizację wartości aktywów, w jakiej są one wykazywane w księgach rachunkowych i sprawozdaniu finansowym, do ich wartości możliwej do odzyskania, jeżeli jest ona niższa od wartości, w której dany składnik aktywów jest wykazywany w księgach rachunkowych na dzień bilansowy. Oznacza to, iż obligatoryjnie należy uwzględniać przy wycenie bilansowej aktywów zarówno planowe zmniejszenia ich wartości (amortyzacja i odpisy umorzeniowe) oraz nieplanowane zmniejszenia wartości użytkowej lub wartości handlowej składników aktywów, zarówno długo- jak i krótkoterminowych. Jeżeli na dzień bilansowy wynikająca z ksiąg rachunkowych wartość wycenianego składnika aktywów jest wyższa od korzyści ekonomicznych, jakie on przyniesie, to oznacza to, że dany składnik aktywów utracił – w zależności od sytuacji – całkowicie lub częściowo zdolność do przynoszenia jednostce korzyści ekonomicznych, czego konsekwencją jest konieczność dokonania odpisu aktualizującego, służącego uwzględnieniu utraty wartości, obniżającego jego wartość bilansową. Obowiązkiem aktualizacji wartości bilansowej aktywów i przeprowadzania testów na trwałą utratę wartości objęte są zarówno jednostki sporządzające sprawozdanie finansowe według międzynarodowych zasad rachunkowości MSR/MSSF jak również firmy stosujące krajowe standardy rachunkowości. Przepisy ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości przewidują dokonywanie odpisów aktualizujących doprowadzających wartość składnika aktywów, wynikającą z ksiąg rachunkowych, do ceny sprzedaży netto, a w przypadku jej braku do ustalonej w inny sposób wartości godziwej w przypadku utraty wartości. Zasady ustalania i ujmowania w księgach rachunkowych oraz wykazywania w sprawozdaniu finansowym odpisów aktualizujących wartość bilansową aktywów jednostki, spowodowanych częściową lub całkowitą utratą zdolności do przynoszenia jednostce korzyści ekonomicznych przez te aktywa uregulowane zostały szczegółowo w Krajowym Standardzie Rachunkowości Nr 4 „Utrata wartości aktywów” oraz w MSR 36 „Utrata wartości aktywów”. W przypadku składników majątku trwałego obowiązek aktualizacji wyceny uwarunkowany jest trwałą utratą wartości, natomiast w przypadku składników majątku obrotowego utrata wartości, uzasadniająca aktualizację, nie musi być trwała. Do trwałej utraty wartości aktywów dochodzi wtedy, gdy istnieje duże prawdopodobieństwo, że kontrolowany przez jednostkę składnik aktywów nie przyniesie w przyszłości w znaczącej części lub w całości przewidywanych korzyści ekonomicznych. W przypadku zaistnienia takiej sytuacji, konieczne jest dokonanie odpisu aktualizującego, doprowadzającego wartość składnika aktywów wynikającą z ksiąg rachunkowych do ceny sprzedaży netto, a w przypadku jej braku – do ustalonej w inny sposób wartości godziwej. Analogicznie kwestię tę regulują Międzynarodowe Standardy Rachunkowości. Aktywa są wykazywane w wartości nieprzekraczającej ich wartości odzyskiwalnej. Jeśli wartość bilansowa składnika aktywów jest wyższa od wartości, jaką można uzyskać na drodze jego użytkowania lub sprzedaży, uznaje się, że utracił on wartość i wymaga się, aby jednostka dokonała odpisu aktualizującego z tytułu utraty wartości (pkt. 1 MSR 36 „Utrata wartości aktywów”). Analiza przesłanek trwałej utraty wartości aktywów Jednostki sporządzające sprawozdanie finansowe mają obowiązek corocznej weryfikacji przesłanek utraty wartości aktywów oraz oszacowania wartości ekonomicznej składnika aktywów (lub grupy aktywów), gdy istnieją przesłanki wskazujące na to, że mogła nastąpić utrata wartości. W związku z tym, nie rzadziej niż na każdy dzień bilansowy, jednostka ma obowiązek stwierdzić, czy zachodzi potrzeba przeprowadzenia testu utraty wartości, tj. procedury ustalania odpisu aktualizującego wycenę aktywów spowodowanego utratą przez nie wartości – zarówno w odniesieniu do aktywów wykorzystywanych do działalności operacyjnej, jak i inwestycji. Analiza przesłanek utraty wartości aktywów przeprowadzana jest w oparciu o profesjonalny osąd całokształtu obserwowanych okoliczności. Służy ona ustaleniu aktywów, których zdolność do przynoszenia korzyści ekonomicznych ulegnie w przyszłości najprawdopodobniej negatywnej zmianie w stosunku do pierwotnych planów towarzyszących ich pozyskaniu (nabyciu lub wytworzeniu). Badanie przesłanek utraty wartości przeprowadza się na podstawie analizy zewnętrznych i wewnętrznych źródeł informacji. Przesłanki zewnętrzne mogące uzasadniać potrzebę aktualizacji wyceny to miedzy innymi negatywne zmiany w środowisku technologicznym, rynkowym, gospodarczym bądź prawnym jednostki lub też na rynkach, do obsługi których aktywa jednostki są wykorzystywane, spadek cen rynkowych jej produktów, zmiana rozkładu przepływów pieniężnych, wzrost kosztów produkcji lub wzrost rynkowych stóp procentowych. Za przesłanki wewnętrzne uzasadniające potrzebę aktualizacji wyceny aktywów uznaje się w szczególności przyjęte przez jednostkę plany restrukturyzacji działalności, do której są wykorzystywane dane składniki aktywów, niekorzystne dla jednostki zmiany dotyczące zakresu lub sposobu wykorzystywania danych składników aktywów bądź pojawiające się dowody, że podobne aktywa w przeszłości nie przyniosły spodziewanych korzyści ekonomicznych. W zbliżony sposób kwestie te uregulowane są w standardach międzynarodowych. Jednostki sporządzające sprawozdanie finansowe według międzynarodowych zasad rachunkowości MSR/MSSF są zobowiązane na każdy dzień bilansowy ocenić, czy istnieją jakiekolwiek przesłanki wskazujące na to, że mogła nastąpić utrata wartości któregoś ze składników aktywów. W razie stwierdzenia, że przesłanki takie zachodzą, jednostka ma obowiązek przeprowadzić test i oszacować wartość odzyskiwalną tego składnika aktywów. Dodatkowo jednostki takie, bez względu na to, czy istnieją przesłanki, które wskazują, iż nastąpiła utrata wartości, są zobowiązane do: przeprowadzania corocznie testu sprawdzającego, czy nastąpiła utrata wartości tych składników aktywów, które są aktywami niematerialnymi (wartościami niematerialnymi) o nieokreślonym okresie użytkowania lub aktywami niematerialnymi (wartościami niematerialnymi), które nie są jeszcze dostępne do użytkowania; przeprowadzania corocznie testu na utratę wartości w odniesieniu do wartości firmy przejętej w wyniku połączenia jednostek gospodarczych. Zgodnie z MSR 36, przesłankami zewnętrznymi mogącymi świadczyć o utracie wartości aktywów są między innymi następujące okoliczności: wartość bilansowa aktywów netto jednostki sporządzającej sprawozdanie finansowe jest wyższa od wartości ich rynkowej kapitalizacji; w ciągu okresu, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe, nastąpił wzrost rynkowych stóp procentowych lub innych rynkowych stóp zwrotu z inwestycji i prawdopodobne jest, że wzrost ten wpłynie na stopę dyskontową stosowaną do wyliczenia wartości użytkowej danego składnika aktywów i istotnie obniży wartość odzyskiwalną składnika aktywów; w ciągu okresu, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe, nastąpiły lub nastąpią w niedalekiej przyszłości znaczące i niekorzystne dla jednostki zmiany o charakterze technologicznym, rynkowym, gospodarczym lub prawnym w otoczeniu, w którym jednostka prowadzi działalność, lub też na rynkach, na które dany składnik aktywów jest przeznaczony. Przesłanki pochodzące z wewnętrznych źródeł informacji to między innymi: dowody pochodzące ze sprawozdawczości wewnętrznej, świadczące o tym, że ekonomiczne wyniki uzyskiwane przez dany składnik aktywów są lub w przyszłości będą gorsze od oczekiwanych; dowody na to, że nastąpiła utrata przydatności danego składnika aktywów lub jego fizyczne uszkodzenie; w ciągu okresu, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe, nastąpiły lub też prawdopodobne jest, że w niedalekiej przyszłości nastąpią znaczące i niekorzystne dla jednostki zmiany dotyczące zakresu lub sposobu, w jaki dany składnik aktywów jest aktualnie użytkowany, lub, zgodnie z oczekiwaniami, będzie użytkowany. Etapy procesu aktualizacji wyceny aktywów Wycena bilansowa aktywów służąca określeniu ewentualnej utraty ich wartości, poprzedzona jest oceną roli, jaką aktywa, nad którymi jednostka sprawuje kontrolę, będą spełniać w jej działalności w przyszłości. W wyniku tej oceny następuje ustalenie, które aktywa wykorzystywane są w jednostce do działalności operacyjnej, a które utrzymywane jako inwestycje. W kolejnych etapach, stosownie do przyjętych zasad (polityki) rachunkowości ustalany jest poziom wyceny wartości bilansowej poszczególnych składników aktywów. Następnie do aktywów tych przyporządkowuje się te związane z nimi zobowiązania, rezerwy i przychody przyszłych okresów, które stanowią o możliwości czerpania przyszłych korzyści ekonomicznych z danego składnika aktywów. Dodatkowo aktywa te są poddane analizie, w wyniku której zidentyfikowany zostaje sposób wypracowywania przez nie korzyści ekonomicznych (pojedynczo lub grupowo). W kolejnym etapie przeprowadzane jest oszacowywanie korzyści ekonomicznych, jakie aktywa te przyniosą jednostce w przyszłości. Procedura ustalania odpisu aktualizującego wycenę aktywów spowodowanego trwałą utratą wartości obejmuje następujące etapy: ocenę potrzeby przeprowadzania procedury aktualizacji wyceny określonych aktywów wobec utraty przez nie wartości; zidentyfikowanie aktywów wypracowujących korzyści ekonomiczne pojedynczo i ustalenie obiektów oceny utraty wartości; ocena czy nastąpiła utrata wartości i ustalenie w miarę potrzeby odpisu aktualizującego wartość aktywów wypracowujących korzyści ekonomiczne pojedynczo: wycenianych w wartości rynkowej, godziwej lub metodą praw własności, wycenianych w kwocie wymaganej zapłaty lub w skorygowanej cenie nabycia, wycenianych w cenie nabycia lub koszcie wytworzenia lub w wartości przeszacowanej; zidentyfikowanie aktywów wypracowujących korzyści ekonomiczne grupowo i ustalenie obiektów oceny utraty wartości; ocena, czy nastąpiła utrata wartości i ustalenie w miarę potrzeby odpisu aktualizującego wartość aktywów wypracowujących korzyści ekonomiczne grupowo, obejmujące: ustalenie wynikającej z ksiąg rachunkowych wartości aktywów wypracowujących korzyści ekonomiczne grupowo, ustalenie przyszłych korzyści ekonomicznych netto, ustalenie i rozliczenie odpisu aktualizującego wycenę aktywów wypracowujących korzyści ekonomiczne grupowo. Od 1 stycznia 2019 r. zgodnie z nowymi wytycznymi MSSF 16, leasingobiorcy będą rozpoznawać praktycznie wszystkie umowy leasingu w bilansie, w związku z czym aktywa z tytułu leasingu operacyjnego, w postaci nowo powstałych praw do użytkowania aktywów, będą podlegać zasadom dotyczącym utraty wartości stosowanym w przypadku aktywów leasingu finansowego i innych rzeczowych aktywów trwałych (tak jak wymaga tego MSR 36). 5 rzeczy, które musisz wiedzieć o utracie wartości prawa do użytkowania aktywów pod MSSF 16 1. Powstają narastające odpisy z tytułu utraty wartości 2. Należy ustalić wartość godziwą aktywów leasingowanych 3. Może nastąpić zmiana okresu użytkowania składnika leasingu 4. Uwzględnienie zobowiązania leasingowego w grupie aktywów jest dobrowolne 5. Dopuszczalne jest podejście portfelowe do celów klasyfikacji i wyceny aktywów 1. Powstają narastające odpisy z tytułu utraty wartości Uwzględnienie aktywów z tytułu leasingu operacyjnego w testach na utratę wartości grupy aktywów może skutkować narastającymi odpisami z tytułu utraty wartości. Ponadto, przedsiębiorstwa mogą potrzebować reorganizacji procesów, aby prawidłowo zastosować wytyczne standardu. Wytyczne mogą mieć szczególny wpływ na przedsiębiorstwa z mniejszymi grupami aktywów, które doświadczyły spadku oczekiwanych przepływów pieniężnych. Zgodnie z MSSF należy przeprowadzać test długoterminowych aktywów na utratę wartości, który zawiera się w 2 krokach. Pierwszy krok to test na wartość możliwą do odzyskania, gdzie planujemy niezdyskontowane przepływy pieniężne i porównujemy je do wartości bieżącej. Drugi krok to określenie wartości godziwej grupy aktywów i porównanie jej z wartością bilansową. View more 2. Należy ustalić wartość godziwą aktywów leasingowanych Jeżeli grupa aktywów długoterminowych, w tym aktywa będące przedmiotem leasingu, utraciła wartość, powinien zostać dokonany odpis z tytułu utraty wartości. W przypadku poszczególnych aktywów nie należy dokonywać odpisu z tytułu utraty wartości poniżej wartości godziwej, jeżeli wartość godziwa jest łatwa do określenia. W przypadku grupy aktywów obejmujących aktywa będące przedmiotem leasingu, które nie były wcześniej poddawane odpisowi z tytułu utraty wartości, można wdrożyć procesy kontroli mające na celu ustalenie wartości godziwej. Leasingobiorca powinien dokonać wyceny zobowiązania leasingowego w pewnych konkretnych sytuacjach. Chociaż przesłanka utraty wartości nie musi stanowić czynnika powodującego ponowną ocenę okresu leasingu, a w konsekwencji ponowną wycenę zobowiązania z tytułu leasingu, oba te czynniki nie wykluczają się wzajemnie. Zmiany w zobowiązaniu z tytułu leasingu przy ponownej wycenie są odzwierciedlone w aktywach leasingowych. View more 3. Może nastąpić zmiana okresu użytkowania składnika leasingu W przypadku utraty wartości przedmiotu leasingu, może być wymagana zmiana założonego wcześniej okresu użytkowania przedmiotu leasingu. Występuje ona także w przypadku zmiany sposobu wykorzystania składnika aktywów. Niezależnie od tego, przedsiębiorstwo, które planuje opuścić wynajętą powierzchnię, której nie zamierza podnajmować, nie powinna zakładać, że aktywa leasingowe nie mają przyszłej wartości. Spółka powinna ponownie rozważyć okres użytkowania składnika aktywów na podstawie jego oczekiwanego wykorzystania, a także określić, jaka oczekiwana wartość godziwa składnika aktywów w dniu wyjścia byłaby z perspektywy uczestnika rynku. Amortyzacja za pozostały okres użytkowania powinna uwzględniać oczekiwaną wartość godziwą składnika aktywów w momencie wyjścia. View more 4. Uwzględnienie zobowiązania leasingowego w grupie aktywów jest dobrowolne Test na utratę wartości aktywów wymaga porównania wartości bilansowej grupy aktywów do jej oczekiwanych nie zdyskontowanych przyszłych przepływów pieniężnych, znanych jako test na wartość możliwą do odzyskania. Podczas przeprowadzania testu, można zdecydować się na włączenie lub wyłączenie zobowiązania leasingowego od grupy aktywów. Przedsiębiorstwa, które wykluczają zobowiązanie, powinny również wykluczyć związane z tym koszty najmu z oczekiwanych przyszłych wypływów pieniężnych. Natomiast te, które obejmują zobowiązanie w grupie aktywów, powinny również obejmować powiązane z nim koszty najmu. Przedsiębiorstwa, które zdecydują się uwzględnić związane z tym koszty najmu, mogą zdecydować się na uwzględnienie całego kosztu najmu w oczekiwanych przepływach pieniężnych lub tylko na części związanej ze spłatą kapitału. Wybór dotyczy wyłącznie stałych płatności głównych. Płatności zmienne (nie odzwierciedlone w zobowiązaniu leasingowym) powinny być uwzględniane w oczekiwanych przyszłych wypływach pieniężnych. View more 5. Dopuszczalne jest podejście portfelowe do celów klasyfikacji i wyceny aktywów Standard pozwala przedsiębiorstwom rozliczać aktywa będące przedmiotem leasingu, które mają podobne cechy jak pozostałe aktywa w portfelu, pod warunkiem, że wynik nie będzie znacząco różny. Chociaż wytyczne pozwalają na podejście portfelowe do celów klasyfikacji leasingu i wyceny, aktywa leasingowe nie muszą być koniecznie łączone w celu przeprowadzenia testu na utratę wartości. Przedsiębiorstwo powinno zdecydować, które grupy aktywów powinny być uwzględnione w poszczególnych aktywach leasingowych. View more Przykład z życia wzięty Chociaż można postrzegać leasingowany budynek jako pojedynczy składnik leasingu, każde z pięter może spełniać definicję oddzielnego składnika leasingu. W związku z tym, jeśli przedsiębiorstwo opuszcza jedno piętro, właściwe może być ponowne oszacowanie, czy istnieje więcej niż jeden składnik dzierżawy, i ujęcie opuszczonego piętra (lub pięter) jako oddzielny składnik dzierżawy. Ponadto, ponieważ przedsiębiorstwa mogą śledzić przepływy pieniężne związane z opuszczoną kondygnacją, mogą być zobowiązane do uwzględnienia opuszczonej podłogi (lub pięter) jako odrębnej grupy aktywów, która byłaby oddzielnie oceniana pod kątem utraty wartości.

test na utratę wartości aktywów